Klein Lichamelijk Leed
Spanning en sensatie in huize Roze vandaag. Na Nieuw Leed en Oud Leed nu Klein Lichamelijk Leed (wat bent u toch een bofkont).
* De bel gaat. Consternatie! Wie belt er zomaar overdag aan? Merel staat op, rent naar de deur, tezamen met twee katten. Nee, denkt Merel, de katten moeten binnen blijven, en ze gooit de deur dicht.
* Iets klemt, de deur gaat niet dicht. Door nog even goed te trekken, probeert Merel de deur wel dicht te krijgen.
* AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAH
* Dat was Merel. Het was haar eigen vinger die tussen de deur zat. Auw auw AAAAUW auw. Fuck fuck fuck fuck FUCK. Ze spingt een aantal keren op en neer.
* Merel rent naar beneden, alwaar de man van TNT Post haar een pakketje overhandigt. 'IK HEB PIJN!!!', schreeuwt Merel, want het lijkt alsof haar hele arm eraf ligt. 'Laat zien', zegt de postbode. En daarna: 'Oi. Oi. Die nagel ben je kwijt, daar ga je nog een paar dagen veel pijn van hebben.' 'AUW!!!!', roept Merel.
* Merel rent naar boven. De pijn is verbluffend erg voor zo'n klein ding als een duimnagel. Ze probeert zo hard te rennen dat ze de pijn niet meer voelt. Na drie trappen rent ze in de kamer nog een rondje om de pijn te snel af te zijn. Het helpt niet.
* Google. Alle entries spreken van kinderen met vingers tussen de deur. Nergens rept men over volwassenen! Merel voelt zichzelf een oen. Duim onder de koude kraan. Vijf hele minuten. Pijn. En ook: wanhoop. IJsblokjes. Veel ijsblokjes.
* Merel gaat weer aan het werk. Het zal zo wel over zijn. Ze typt met één hand in een ijsbad verder. Soms haalt ze de vinger uit het ijsbad en kijkt er bestraffend naar. Rotduim. Stom ding. Auw.
* Na twee uur is de pijn niet minder. Dan gebeurt het. Merel pinkt een traantje weg. Om een duim! Ze is toch geen mietje? Maar fok, wat doet het zeer.
* Meer Google. "Een andere methode is: met een verhitte paperclip een gaatjein de nagel schroeien. Doordat het bloed weg kan vermindert de druk en de pijn en de nagel blijft meestal behouden."
* Merel denkt: ik ben malle Pietje niet. Ik ga mezelf niet met een paperclip verminken. Een kwartier later staat Merel met een ovenhandschoen een paperclip te verhitten boven het gasfornuis. Ze houdt het zeer hete puntje van de paperclip tegen de nagel en er gebeurt niets. Behalve nog steeds pijn. Ze moet de paperclip in de nagel drukken. Na een halfbakken poging staakt ze.
* Acceptatie. Nog dagen pijn en nagel weg.
* Gelukkig heeft Merel een weblog. Dat verlicht een hoop.
Een vinger tussen de deur is pijnlijker dan een bevalling (niet dat ik ooit bevallen ben, maar in mijn wereld klinkt dit heel plausibel).
Zou je toch niet even langs ome dokter gaan? Om die nagel te laten verwijderen? Krijg je een nieuwe binnen een week of 2. Heus waar.
Heb je niet zo’n verchroomde sat?stok waar je bonnetjes op prikt? Lijkt me een prima stuk gereedschap om daar je nagel mee te doorboren.Paperclipje lijkt me wat te stomp.
Guido: ja, heb ik (een liaspen). Maar die vindt papier soms al moeilijk. En ik geloof dat ik nu te laat ben, omdat het binnen 15 minuten moet (maar zeker binnen een paar uur). Het is nu al een uur of vier.
Issie echt blauw? Hop naar de Poli. Daar maken ze een holle naald heet, duwen die langzaam door je nagel. Klinkt eng, is het ook, maar pijnloos en orgastisch lekker als de druk wegvloeit.
Ik ben ook eens met een blauwe vinger naar de dokter geweest, de nagel was er al af, dus niks geen enge dingen met naalden, maar de dokter vond het wel verstandig als ik mijn hand een week of twee in een mitella zou hangen (wij hebben metalen beveiligingstrips op de deur, lastig toen de slotenmaker ons eens naar binnen moest laten, nog vervelender als je vinger ertussen komt).
Nu kon ik dat niet doen, van die mitella, omdat ik met een kruk loop, maar ik kan me voorstellen dat het wel heel fijn zou zijn als je het wel kunt.
Mijn vinger heeft nu, een jaar of zes later, nog steeds een beetje hoekige vorm, dus ik hoop dat jij wat mooier geneest.
Goh, extra jammer nu dat ik ‘er’ morgen niet bij kan zijn. Mis ik ?n het biertje dat je over me heen zou gaan gooien, ?n het uitzicht op een mooie duim!
Sorry, ik moest toch even lachen. Geen leedvermaak hoor.
Gaat het weer een beetje?
Goed toch die postbodes van tegenwoordig. Halve dokters zijn het!
O god, o god, o god!
Tot het ijsbadje ging het nog, maar toen je over die verhitte paperclip begon…
Daar lig ik zeker nog nachten wakker van!
Neeeeeeeeee hoor, een vinger tussen de deur is NIET pijnlijker dan een bevalling. Een bevalling is nog minstens duizend maal erger. Misschien relativeert dat een beetje?
je hoeft helemaal niet te googlen, schrijf een blog en de hulp schiet je toe! Wij weten allemaal wat het beste voor je is :).
Ja, dat kan knap vervelend zijn, en de duidelijke aanwezigheid van een duim, die je anders nooit opmerkt. Ai… sterkte.
Toen ik dat had heb ik de nagel gewoon met een stuk pleister vast gebonden enzo.
En een weblog is cool, dat staat vast.
Vinger in een glas met ijsblokjes en citroen hangen – is meteen het probleem van het stampertje verholpen.
Gaatje prikken of boren met iets heets en scherps helpt echt. Als triatleet en marathonloper wil ik nog wel eens een blauwe teennagel oplopen en daarbij is het al meerdere keren afdoende gebleken. (Ik hoop dat niemand onpasselijk wordt van dit ervaringsdeskundige-verhaaltje, want zo erg is het echt niet hoor, van bevallingen weet ik niets, maar die doen vast veel meer pijn,ze eindigen daarentegen met iets waar je nog jaren ‘plezier’ van hebt :-) )
Naarmate ik verder las werden mijn ogen steeds kleinere spleetjes, vervuld met afschuw, ongeloof, meelij en alsmaar groeiende horror. Alsof ik keek naar een steeds slechter aflopende film… Brrrr wat erg!
(Jajaja er zijn echt wel 1000 ergere dingen op de wereld maar dit, man, dit is echt wel erg!)
en hoe is het nu Merel???
Anders moet ik mezelf prikken met een holle naald om de spanning een beetje ruimte te gunnen :|
Doet me denken aan een kollum van Carmiggelt (Wikipedia) over dat kind in de tram met een lapje om haar duim. “Zo, meid,” zegt de conducteur, “tussen de deur gekomen?” Zegt dat meisje: “Nee meneer – tussen de poes.”
Auwww!!! Ik heb echt medelijden met je! Wat een verschrikkelijk verhaal. Heb je er ooit aan gedacht thriller te gaan schrijven? ;) Beterschap!
Och! Auw! Ik voel het mee. Met een paperclip? Pak een boor!