Gevallen ouders

Mijn vader is van de muur gevallen.
Twee keer in twee dagen.
 
De eerste keer betrof het de trouwfoto uit 2005.
Het lijstje vond ik in vele stukken en splinters uiteengevallen terug op de vloer.
 
De foto toont de hele zaal. Iedereen klapt, terwijl mijn vader mijn stiefmoeder hartstochtelijk kust.
Sommige aanwezigen pinken een traantje weg.
Een klein stukje glas bedekt nog net mijn oom, de rest van de mensen is van bescherming ontdaan.
 
Vandaag bij thuiskomst weer een lijstje op de grond.
Dezelfde plek, andere foto.
Met de voorkant voorover naar de vloer gevallen.
 
Een oude foto, maar voor mij nog fonkelnieuw. Onlangs trots opgehangen.
In zwartwit danst mijn vader met mijn moeder, beiden nog een stuk jonger dan ik nu ben.
 
De grove barst in het ovale glas loopt precies door de lachende bovenlip van mijn moeder.
Dan doorklieft hij bruut het rechteroog en het voorhoofd van mijn vader.
De topjes van zijn vingers, liefdevol in mijn moeders hals, worden door de barst genadeloos afgehakt.
 
Mijn moeders bovenlip lacht al 28 jaar niet meer.

Snel mijn vader gebeld.
Alles in orde.

Maandag 08 November 2010 - 17:36
Gebruikte Tags: , , ,
veertien reacties

Ik kan me je gevoel helemaal voorstellen Merel! Fijn dat alles in orde was.

Annemarie, (E-mail ) - 08-11-’10 22:56

nostalgische zucht

Jammer dat je dit soort stukjes nog maar zo weinig post, Merel. Juist om dit soort teksten las ik je schrijfsels ooit dagelijks. Nu helaas nog maar tweewekelijks ofzo.

Mooi stukje, zeker herkenbaar. Van foto’s van een veel te vroeg overleden ouder en je eigen gedachten daarbij en de symboliek van het gebroken glas en en en…

Blijf alsjeblieft schrijven :)

Bas C., - 09-11-’10 16:15

Je bent blijkbaar niet zo goed in het duurzaam ophangen van fotolijstjes.

charlotte, (URL) - 09-11-’10 17:40

Mooi geschreven! En herkenbaar, hoe je foto’s of andere voorwerpen koppelt aan dierbare mensen. Een beetje het ‘grootvaders-klok-principe’. Gelukkig is alles in orde met je vader.

Janneke, (URL) - 10-11-’10 00:50

wat een mooi stukje zeg, ik ben helemaal ontroerd!

Mia, - 10-11-’10 11:13

Ach, beter zo dan van hun voetstuk

maria, (URL) - 10-11-’10 15:40

Mooi!:-)

Elise, (E-mail ) (URL) - 11-11-’10 13:27

Erg mooi!

Ivanka, (URL) - 13-11-’10 12:54

Ik dacht ‘Au!’, ik dacht ‘Berlijn’, ik dacht: ‘o, gelukkig’ en ik dacht ‘jee’ (over je moeder).
Fijn dat alles goed is met je vader.
Want zo’n teken aan de wand (van de wand, hi hi) zou ik ook niet negeren.

DeniseM, (URL) - 15-11-’10 09:00

Was al een tijdje niet meer op je blog geweest, maar na dit stukje heb ik je onder mijn favorieten op mijn foon gezet. Lieve groet mb. :)

Embee, (E-mail ) - 19-11-’10 16:16

Al 28 jaar niet meer…. tjee. Mijn vader inmiddels 16 jaar, maar zoveel schelen jij en ik niet in leeftijd. Wat een jaren…

Mark, (E-mail ) - 23-11-’10 14:13

Mooi, het leven als een gedicht.
Lijkt op een teken, maar gelukkig niets aan de hand.

SPhoenixB, (URL) - 26-11-’10 21:00

Heel mooi geschreven, zo teder en doorvoeld! Ontroerend…

Annemie, (E-mail ) (URL) - 28-11-’10 23:31

Deze! Om aan te tonen dat de kwaliteit meestal geweldig hoog blijft terwijl de kwantiteit inderdaad flink afneemt.

Elmer, - 27-04-’11 19:13
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Helaas heeft ook mijn site te maken met spammers. Zou je, voordat je op Plaats reactie klikt, deze domme vraag willen beantwoorden? Dan voorkom ik dat hier allemaal berichten over cheap loans en extra large dicks komen te staan.

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.
« Valencia (2) | Home | Nederland schreeuwt om cultuur »