Ik zit al een paar dagen met de vraag wanneer je nou wel en wanneer je nou niet 'sic' kan gebruiken na een woord en wat er nou precies mee bedoeld wordt. Ik weet dat het 'zo' betekent, maar dan nog kom ik niet achter de oorspronkelijke functie van het woord. Het duikt overal op, te pas en te onpas (sic!) en ook webloggers maken graag gebruik van dit kleine doch schattig aandoende woordje dat rijmt op (sic!).
Martijn schrijft:
"Deze site maakt gebuik van een van een techniek die helaas niet door uw browser wordt ondersteunt. (sic!)" Low schreef:
"Zie hier hun mening over Osama Bin Ladin (sic)". Zidouta schreef:
"Geen paniek (waarom overigens?!?!? - sic)".
De laatste sic snap ik niet. En de eerste twee siccen slaan op precies het tegenovergestelde - de één wil zeggen: zoo schrijf je Bin Ladin en niet anders, en de ander wil zeggen: ondersteunt schrijf je niet zo maar met een d.
Wie helpt mij sic te begrijpen?
Reacties:
Neeeeh, ik bedoelde dat "Ladin" op deze manier gespeld werd. Uiteraard is dit de incorrecte spelling, maar om niet dom over te komen zet ik er maar sic bij...
'zo staat er woordelijk'. Om de aandacht te vestigen op een curieus of verkeerd gespeld woord in een citaat, kun je tussen haakjes sic zetten. Maar bedenk dat dit gemakkelijk een pedante indruk maakt (:-)
hinke - Donderdag 27 September '01 - 01:14
sic gebruikt de persoon in kwestie in het geval dat hij en/of zij een opmerkelijk iets opmerkt, met dien verstande dat er enen twist, oftewel een opmerkelijke wending, in den denkgang op te merken valt. aldus merke men op dat bedoeld object een dergelijk subjectief karakter heeft dat van een eenduidige betekenis geen sprake kan annex mag zijn.
paulmatthijs () - Donderdag 27 September '01 - 03:05
sic? neej hoor. beetje naweeën van motorpsycho. zie low.
paulmatthijs () - Donderdag 27 September '01 - 03:06
't Hoort te worden gebruikt als anderen worden aangehaald, maar men eigenlijk verbaasd is over diens uitspraak. Je zou ipv 'sic' kunnen lezen: ''t Is niet te geloven; 't staat er echt.' Had ik m'n WNT-cd-rom nou maar vast, dan had ik je kunnen bedolven onder de citaten.
Haha. Charmant woordje, sic.
Vooral Zidouta is er dol op.
Merel - Donderdag 27 September '01 - 10:06
voor zover ik alltijd heb begrepen gebruik je sic als je iets of iemand citeert die een spelfout heeft gemaakt. Je neemt dus de fout over (je citeert letterlijk), maar geeft te kennen dat je heus wel gezien hebt dat het een spelfout was....
Sarah - Donderdag 27 September '01 - 13:09
in het vervolg ga ik eerst de andere reakties lezen en dan pas zelf reageren.... maar een paar keer hetzelfde op verschillende manier lezen is ook wel weer leuk..
sarah - Donderdag 27 September '01 - 13:11
Interessant dit. Ik begreep het woordje 'sic' ook niet precies. Nu is een en ander duidelijk. Bedankt!
Aliëtte (URL) - Donderdag 27 September '01 - 20:50
't is nog veel simpeler. Letterlijk betekent 'sic': 'letterlijk', ongeacht of iets goed of verkeerd is gespeld
elisa - Donderdag 27 September '01 - 23:47
zieleg gaan we ook na wat : trsap kont , rules , [red] en zo betekent ?
Joost - Vrijdag 28 September '01 - 16:22
Merel:"Ik weet dat het 'zo' betekent".
Met deze duidelijke uitleg is "sic" heel goed toepasbaar voor 'meteen' of achter 'goed'.
Nou ik weet het ook niet meer, ik krijg er een sic van !
AS - Vrijdag 28 September '01 - 17:36
dat heb ik nu met de uitdrukking iig ....
La - Vrijdag 28 September '01 - 20:11
[sic] zet je achter een verkeerd gespeld woord in een letterlijk overgenomen citaat. Omdat het een persoonlijk commentaar is zet je het bovendien tussen vierkante haakjes.
Het woord wordt gebruikt om aan te duiden dat een bepaalde schrijfwijze van een woord of bepaald woordgebruik zo gekozen is, en expres en niet foutief is. Vaak gebeurt dit afkeurend of ironisch in een citaat en heeft dan de betekenis: Let op, dit staat er echt. Sic wordt dan tussen haakjes geschreven en vaak gevolgd door een uitroepteken: (sic!). Een uitroepteken tussen haakjes (!) geplaatst heeft in dit geval dezelfde betekenis.
In wetenschappelijke publicaties die citaten bevatten, wordt men geacht die citaten letterlijk weer te geven, inclusief mogelijke spelfouten. Om duidelijk te maken dat men die fouten niet zelf voor het eerst gemaakt heeft, laat men iedere spelfout volgen door (sic).