De Tröckener Kecks nemen vanavond afscheid van Amsterdam. Ik neem vanavond afscheid van mijn puberteit.
Nog één keer dansen op de opzwepende continue bassen, nog één keer kippevel, nog één keer me te buiten gaan aan verliefde gevoelens, nog één keer alles, nog één keer me verbazen over de lelijke T-shirts waarin echte fans zich hullen, nog één keer ontroerd zijn door een een concertlang die bovenarmen, me nog één keer plaatsvervangend schamen voor de onhandige gebaren van slungelige Rick. Mmm. Ik heb *véél* zin.