merel roze: Gedachtenlezen

Dinsdag 05 Feb '02: Gedachtenlezen

In het gangpad stond een jongen. Met zijn rug leunde hij tegen een eersteklasstoel, waar mensen inzaten met tweedeklaskaartjes. Als de tweede klas volzit, en het gangpad van de tweedeklas ook, dan mag je je menselijkerwijs verplaatsen naar de eerste klas. En om daar nou te blijven staan terwijl vele stoeltjes leeg zijn, is ook zo wat. Eersteklasreizigers vinden het niet leuk, maar de tweedeklasreizigers ook niet, dus kijkt iedereen nogal chagrijnig zo staand en zittend in de eerste klas.
De jongen in het gangpad niet. Hij had een vage glimlach rond zijn mond. Een snodeplannenglimlach, wel te verstaan. Hij leunde tegen de stoel en hield zijn mobiele telefoon in zijn hand. Niet losjes, maar streng naar voren gericht. Ik dacht even dat hij zou gaan bellen, of zou gaan SMS-en, maar hij deed er verder niets mee. Aan het eind van de wijsrichting stond ik. Ik voelde me alsof ik onder schot stond van zijn mobiele telefoon. Ik keek de jongen aan, maar hij mij niet. Hij keek uit het raam. In de oren van de jongen zaten oordopjes. Ik kon geen snoertje ontwaren.

Toen ik klein was, zag ik eens een film op televisie. Ik denk een Scandinavische, en het kan ook een aflevering van een serie zijn geweest. Daarin speelde een roodblondharig jongetje met enkele sproeten dat een instrument had uitgevonden waarmee hij gedachten kon lezen. Zo wist hij precies wie er op wie verliefd was uit zijn klas, luisterde hij gedachten af van oude mensen op bankjes in het park en kon hij de antwoorden van het proefwerk via zijn leraar doorkrijgen. Waarschijnlijk voorkwam hij aan het eind een ramp. Het fascineerde me enorm. Wat, als ik zo’n instrument had, maar vooral: wat, als andere mensen zo’n instrument hadden en mijn gedachten konden lezen? Ik werd achterdochtig. En ook angstig dat het zou gebeuren.

De jongen draaide zijn gezicht naar mij toe, zijn mobiele telefoon nog steeds op me gericht. Hij lachte met zijn ene mondhoek net even iets hoger dan met de andere. Ik besloot hem te testen. Ik dacht héél hard: ‘Hee jij daar in het gangpad als je mijn gedachten nu kan lezen dan moet je je hoofd schudden, je mobiele telefoon in je zak doen en een paar keer knipperen met je ogen’. Toen er niets gebeurde, dacht ik het nog een keer heel hard. Heel hard.
De jongen deed zijn mobiele telefoon in zijn zak.

Reacties:

Het ging toch helemaal mis met dat jongetje? Uiteindelijk heeft hij het ding toch gesloopt?

Els - Dinsdag 05 Februari '02 - 10:44

ja! dat was een nederlandse serie, dan mocht je zelf een verhaaltje insturen, sjit hoe heette dat ook al weer, het begin was met een filmcamera.

leenx () (URL) - Dinsdag 05 Februari '02 - 12:04

Een spannende serie was dat....een echte woensdagmiddag serie !! Met een bakje chips op de bank en tv kijken, samen met broertje en zussje.
Wat was de naam van de serie eigenlijk ?

AS - Dinsdag 05 Februari '02 - 12:26

Ik ken wel nog "daar komen de tijgers", maar dat gaat over een jongetje met een shirtje waardoor hij heel hard kan rennen. Ook niet Sweeds vlgs. mij.

Vin - Dinsdag 05 Februari '02 - 13:20

oh ja! die was ook te gek, ik droomde altijd van dat t-shirt, och wat zou ik graag nog zo'n woensdag middag op de bank zitten met roosvice.

leenx () (URL) - Dinsdag 05 Februari '02 - 13:44

Mijn Idee!
Een heerlijke jaren 80 serie van de NCRV. Gewoon in het Nederlands.
Hij heeft hem inderdaad kapotgemaakt omdat dat ding evil was. Over kloonen hadden we het toen nog niet.

michiel () - Dinsdag 05 Februari '02 - 13:52

ja! dank je, phiew kan ik ook weer slapen vanacht

leenx (URL) - Dinsdag 05 Februari '02 - 14:03

Nou, ik heb vroeger nogal een hoop spannende series gemist terwijl ik op woensdagmiddag buiten aan het spelen was.

jp - Dinsdag 05 Februari '02 - 14:43

Buitenspelen kon maandag, dinsdag, donderdag, en vrijdag. Woensdagmiddag was heilig. Voor de buis.

Merel - Dinsdag 05 Februari '02 - 15:08

Heette dat programma niet "mijn idee" of zo...

Puff - Dinsdag 05 Februari '02 - 19:13

Ja, dat programma kan ik me nog herinneren.
Die gedachtenlezer leek verdacht veel op een soort walkman en als zoontje van een zeer technische vader dacht ik dat zo'n ding zelf zou kunnen bouwen.
Moet er nog steeds mee beginnen.

Ed - Dinsdag 05 Februari '02 - 22:07

Hij had hem in de plomp gegooid!
Wat dom. Had hem aan mij gegeven.

Elmer - Dinsdag 05 Februari '02 - 23:01

Nog sterker, de herhaling van de gedachtenlezende walkman was vorige week op tv: in zapplinachteruit!

ben () - Zondag 30 Juni '02 - 14:40

Hallo, ik ben die jongen die hem 'in de plomp gooide', NIET ECHT NATUURLIJK!!!
Ik heb hem nog (de walkman), ik kan je wel een foto mailen als je dat leuk vindt. Groetjes Erwin

Erwin () - Dinsdag 15 Juni '04 - 13:54

wat interessant zeg dat vind ik echt interessant ik zou het zelf ook wel heel handig vinden om dat te kunnen!!

laura - Zaterdag 03 Juli '04 - 17:30

Naam:

Persoonlijke info onthouden?
Ja
Nee

Email:

URL:

Reactie:

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Omdat mijn site anders wordt volgespamd, moet u deze domme vraag beantwoorden, sorry.
Wat is mijn voornaam?

(Register your username / Log in)

Kattebel:		Ja, stuur mij email als iemand anders reageert.
Verberg email:		Ja, verberg mijn email-adres.

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.