En net toen ik een erg goede grap aan het vertellen was, viel mijn slot uit mijn hand. De U van ijzer kletterde neer op de steentjes van de brug. Even had ik de hoop dat het slot op de rand zou blijven liggen, maar het zware ding stuiterde nog een keer en viel toen onomkeerbaar de gracht in. Het donkere water bubbelde even na en toen was mijn slot geheel uit het zicht verdwenen. Ik keek verbijsterd naar de diepte. In mijn hand het deel met mijn sleutelbos erin.
Dit was de dag nadat mijn spiksplinternieuwe superdeluxe sportfiets met vijf versnellingen en stoere kilometerteller kapot was gegaan. De ongehavende levensduur van het ding in de stad bleek 8 dagen. Acht dagen lang genoot ik van mijn snelheid, van het getik dat hij voortbracht en van de mogelijkheid om twintig keer achteruit te trappen zonder stil te hoeven staan. Nu was één van de centimeterdunne banden geklapt en de ketting eraf geschoten toen ik daardoor in een diepe kuil in het wegdek belandde. De fietsenmaker, dit keer mijn eigen, mijn favoriete, schudde zijn hoofd en zei me dat ik een veel te mooie fiets had voor Amsterdamse begrippen. Deze fiets moest niet dagelijks buiten staan, in de regen, over glas en hobbels rijden en trambanen ontwijken.
Hij had met mij te doen en wij spraken af dat ik een nieuwe fiets zou kopen, en hem in ieder geval eind van het jaar zou betalen. Nu heb ik een prachtige omafiets, pikzwart, met terugtraprem (met die handremmen kon ik helemaal niet goed bellen op de fiets en ook geen boodschappen meezeulen), een goede bel (op die andere zat er geen en een bel is essentieel in Amsterdam), en een hoog zadel waardoor ik overzicht heb over de ruggen van alle voor mij fietsende mensen heen die ik dan moeiteloos in kan halen. En een nieuw slot, heb ik ook. Een dikke vette lange dure.
Trompetgeschal.
Hier kom ik aan!
Reacties:
Nieuwe fiets: Go Merel Go!. Praktisch nut gaat deze keer boven kekke features. Proefondervindelijk bewezen binnen 8 dagen. Gelukkig heb je het minst onmisbare deel van je slot in de gracht laten vallen, anders was er achteraan duiken bijna een serieuze optie geworden.
jp - Vrijdag 22 November '02 - 10:51
..haha! jij met je fietsavonturen.. ik geniet er van ;) trouwens.. 't is verrot heh.. als je iets langzaam ziet verdwijnen.. je ziet het gewoon voor je ogen gebeuren ..
zo van ik stond erbij en keek er naar [ ..maar kon 't niet meer stoppen ]
:P
Merel, serieus, je zou er eens over moeten nadenken om je verhaaltjes over fietsen in A'dam te bundelen ... lekker hollands. Ik zou 'm kopen en cadeau doen!