Soms vergeet ik dat hij naast me ligt. Midden in de nacht werp ik mijn lichaam met volle snelheid dwars over het bed om van slaaphouding te wisselen. Mijn benen en armen, met name mijn knieën, komen met een rotsmak tegen zijn lichaam aan. Vreemd genoeg slaapt hij altijd door. Dat zou hij bij mij niet moeten flikken.
Reacties:
Krijgen we binnenkort vast een postje van iemand die allerlei blauwe plekken heeft die hij niet kan verklaren...
Terrebel () (URL) - Donderdag 02 Oktober '03 - 10:01
'Dit flik je me niet meer!' moet hij gedacht hebben toen ik voor de zoveelste keer mijn elleboog in zijn zij plantte terwijl ik me omdraaide, want plotsklaps werd ik wakker doordat ik een vuist midden in mijn gezicht kreeg. Woedend keek ik hem aan, maar manlief lag vredig te slapen. Door mijn nachtelijke aanvallen heeft hij nu onbewust een defensief mechanisme ontwikkeld, dus nu ben ik degene met de blauwe plekken.. Het is niet eerlijk..
Anna - Donderdag 02 Oktober '03 - 10:16
Met volle snelheid.
Toch niet harder dan 50 km? Sneller mag je niet binnen de bebouwde kom!
Probeer voor de veiligheid svp halfvolle snelheid...
Commissaris Rex - Donderdag 02 Oktober '03 - 10:44
Ja ja en binnenkort natuurlijk je ijskoude voetjes tegen zijn warme buik.
Geertjan - Donderdag 02 Oktober '03 - 10:59
Alleszins herkenbaar :-) Mijn lief wordt er wel wakker van als ik haar mijn 95 kilootjes met een groots nachtelijk gebaar in het gezicht zwiep.
Morgen ziet hij er vast uit als een verjaardagsslinger, of als een vruchtentaart. Toeval?
Sprth - Donderdag 02 Oktober '03 - 20:30
Das ook handig als je met knallende ruzie gaat slapen (wat je eigenlijk niet zou moeten doen), maar dan kan je wel je frustraties op hem botvieren, zonder dat hij het merkt...