Blanke mannen van mijn generatie kunnen niet dansen. Het was op de middelbare school niet cool voor een jongen om te dansen, tenzij ze het echt heel goed konden of homo waren. Resultaat: dansende meisjes en jongens die hangend op één been stonden toe te kijken. Gevolg daarvan: geen oefening baart ook geen kunst dus nog steeds willen zij niet. Ik eis dansende mannen!
De tijden zijn veranderd. Op dit moment ben je als jongen vet cool als je goed kan dansen. De ene na de andere Justin Timberlake staat op tijdens de pauzes op het schoolplein. Hiphop, streetdans, een fijne freestyle - dope as hell. Loop nu een club binnen en de jongens kunnen zelfs beter dansen dan de meisjes.
Gisteren was ik na het erg leuke kerstdiner naar een feest in Paradiso: We Love the 80s. Muziek uit de jaren 80 met mensen die er chique uitzagen omdat ze net van hun kerstdiner kwamen. Gedurende de avond kwam ik er achter dat er absoluut niet te dansen valt op muziek uit de jaren 80. Wat een zutritmes! Ineens snapte ik waarom ik destijds zelf ook niet zo best uit de voeten kwam, sluit aan, spreid, sluit aan. Eventuele klap in de handen. Eentonige voetverzettingen op playbackmuziek.
En vooral begreep ik ineens die jongens van mijn generatie. Die wisten dat natuurlijk allang!
Dat klopt echt zo ontzettend. Op 'Take On Me' van 'A-ha' valt gewoon echt niet te dansen! En ik ben geen onverdienstelijke danser, al zeg ik het zelf ;).
Jaren 80... danste je toen niet nog met elkaar, in plaats van allemaal alleen?
CasparClaasen (URL) - Vrijdag 26 December '03 - 12:25
Ha! Eindelijk eens iemand die het begrepen heeft. Popmuziek in jaren '80 was een muzikale woestijn met slechts hier en daar een oase.
Maar waarom zou je willen dansen op muziek?
ho ho, waar ligt de bakermatperiode van de dance? juist ja, in de jaren 80, waarin zowel de hiphop, house, electro en eerder nog de disco tot volle wasdom kwamen. ooit gehoord van public enemy, front 242, chic, shriekback? by the way: in 1988 kwamen de pixies met surfer rosa... over dansen gesproken!
Tegenwicht biedt evenwicht. Wat je schrijft is m.i. onzin. Op datzelfde feest heb ik namelijk verschrikkelijk heerlijk gedanst! Wie kan er nu niet dansen op the Jacksons, Madonna, Deep purple, Buggles enz. Zelfs een jongen ontmoet die geweldig danste! Maar das toeval....
Marre - Vrijdag 26 December '03 - 13:08
Eerlijk gezegd ben ik gewoon te schijterig om een beetje op goed geluk te gaan staan zwaaien...
Stijldansen, vooral de wat warmbloediger dansen, vond ik heerlijk, maar daar was dan ook min of meer voorgeschreven wat je moest doen.
Hoewel de instructrice ooit zei:"Het klopt voor geen meter wat jullie doen, maar het komt wel steeds weer uit...". Dat vond ik eerlijk gezegd een compliment ;-)
@george: klopt, klopt: new order... toonaangevend natuurlijk, maar ik kan nog wel een hele rij opnoemen (pet shop boys, heaven 17, alan vega etc).
mijn dansen kenmerkte zich toentertijd tot het sterk in zwang zijnde shoegazen en daarbij gek doen met je armen dat laatste had geloof ik met de habitus van ian curtis (god hebbe zijn ziel) van doen.
Het was toch van alle tijden, dat dansen. Nadat de Neanderthaler de vierkwartsmaat had uitgevonden, danste hij de sterren van de hemel, ook als er geen Neanderthaalster in de buurt was. In Zuid-Franse grotten zijn prehistorische disco's van de Crô-Magnon gevonden, met olielampjes en decoraties op de wanden. Nee, de mensch heeft de jaren tachtig van de 20ste eeuw niet nodig gehad om het dansen tot kunst te verheffen.
Zoals zoveel dingen in het "Tatcher-tijdperk", wat werd afgebroken. Je komt er wel wat laat achter, Merel ;-)
ruud () - Vrijdag 26 December '03 - 22:47
In de jaren tachtig deed ik vooral heel erg aan stagediven :-)
Nick () - Zaterdag 27 December '03 - 00:16
@eric: hiphop onstond al eind jaren zeventig hoor, grand master flash sugar hill gang en kurtis blow, maar was toch nog wel dansbare muziek in de 80's vooral einde van de 80's dan
uit mijn hart en heupen gegrepen, merel!
en dan te bedenken dat er van paradiso tot in de treurigste provinciediscotheek these days die jaren tachtig rommel wordt gedraaid, zijnde "hip". Ik kan je van harte ¿Que Pasa? in de melkweg en de brasil night in de bitterzoet aanraden als je echt goeie dansmuziek wilt horen! en hart in panama is af en toe ook niet te versmaden, hoewel ik niet weet welke deejay mij daar steeds zo doeltreffend de dansvloer op jaagt.
Nog even en ik kom je ook op salsafeestjes tegen? 8) (nb: trapt niet in de vooroordelen jegens salsa; er zijn inderdaad feesten waar alleen maar stijldansidioten elkaar proberen af te troeven met slecht spektakel, maar er zijn ook clubs waar de muziek centraal staat en je gewoon lekker kunt dansen op de soul van el barrio ..)
Ik ben van dubbeltjes zoeken op The Cure overgegaan op voeten stampuhhh in de sporthallen Zuid naar zwoel bewegen op de warme ritmes van Deep House... of je deze mengelmoes dansen mag noemen weet ik nog niet maar lekker is het wel :-)
de enige popmuziek waar je als man een beetje fatsoenlijk op kan dansen is 'motown'. In deze muzieksoort komt het ritme-accent grotendeels op de eerste tel van de maat, wat het voor een man redelijk overzichtelijk maakt om op te dansen. In alle andere 'dansmuziek' (inclusief house) komt vaak het accent op de tweede tel. Voor een man is dat lastig om op te dansen, of je moet als een vrouw gaan dansen .....
@weasel: ik heb het niet over ontstaan, maar over tot wasdom komen. die platen die jij noemt, waren trouwens mijn eerste rapplaten (hiphop kun je het eigenlijk niet noemen). schijnen nu veel geld waard te zijn (vinyl dus hè...)