Verder ging ik zondag naar Ajax - NEC. Kadootje voor mijn vader. Met het gezin. Zoals mijn vader zei: 'je mag een gegeven paard niet in de bek kijken', maar daarmee was ook alles gezegd. De wedstrijd was slecht, saai en stom. Maar gelukkig was alles eromheen wel leuk. De fietstocht er naar toe, de jongetjes op de rij voor me die onder de indruk waren van mijn fluitkunst (ik kan op mijn vingers fluiten zonder vingers te gebruiken), de gebeurtenis an sich. En ook, Daniel de Ridder.
Op het filmfestival in Rotterdam zag ik Unterwegs, Uzak, Depuis qu'Otar est parti, en Elephant. De eerste twee waren traag en donker en konden mijn aandacht niet echt vasthouden. Elephant was interessant. Maar de mooiste film was Depuis qu'Otar est parti (die geloof ik uitkomt als Since Otar left). Hoewel hij deze week al gaat draaien in de bioscopen, was dit nu juist een mooi voorbeeld waarom films kijken op een festival zo leuk is. De 90-jarige hoofdrolspeelster van de film was aanwezig en jarig (91!). De zaal zong een liedje en ze kreeg een taart, nog voordat de film was begonnen. De film ontroerde me. Prachtig debuut, met na afloop een staande ovatie en een interview met de regisseur en de producer. Leuk! Genieten!
Ik zou vanavond eigenlijk naar O Caminho das Nuvens. Een van de mooiste films van het festival, maar de slaap gaat het van me winnen. Hij begint om 22:45 uur. Kan ik iemand nog blij maken met de kaartjes? 7,50 per stuk.
Reacties:
No thanx, behalve slaap moet er vanavond ook nog worden genoten van de sneeuw !!
'Depuis qu'Otar est parti' is inderdaad een prachtige film. Ik zag hem in de preview in Nijmegen een tijdje terug.Ik had ook graag de hoofdrolspeelster in levende lijve ontmoet!
Eve - Woensdag 28 Januari '04 - 17:23
Ik vertrek over vijf minuten naar de film, het zal mij benieuwen!
@Merel: ideale combinatie, voetbal en film op het festival in Rotterdam. Die film over Cruyff in Barcelona. Volgens mij heet ie En un momento dado (naar de typisch Cruyffiaanse uitspraak 'op een gegeven moment'). Dat is nog eens wat anders dan Daniel de Ridder.
Lieuwe - Woensdag 28 Januari '04 - 22:43
Als je toch al niet gaat kan je die kaartjes ook gewoon weggeven... waarom moet je daar nou weer 7,50 voor hebben...
RGJ - Donderdag 29 Januari '04 - 09:19
Even een gastlogje van degene die Merels kaartjes overgekocht heeft en naar de Braziliaanse film geweest is. Ik dus!
Het was een leuke film, een echte roadmovie, maar dan op de fiets. Het gezin van een jonge vader, moeder en 5 kinderen(!) reist op vier fietsen door Brazilie, de droombaan van pa achterna. Hij wil namelijk best werken, maar dan wel voor een loon van 1000 reais (ongeveer 275 euro) per maand, zodat hij zijn gezin kan onderhouden. Het komt er dus op neer dat hij niets uitvoert, want die baan is nergens te vinden. Wat betekent dat ze nog verder op pad moeten, op de fiets, om die baan te vinden. Het feit dat ze bijna overal voor gek worden versleten omdat ze per fiets reizen is niet echt een hart onder de riem voor ze. Ondertussen probeert hun oudste zoon van een jaar of 14/15 uit alle macht een volwassen man te worden, en overal waar hij een leuk meisje ziet, wil hij blijven. Dit alles doorspekt met een aantal mooie liedjes (moeder zingt samen met een van de zoontjes om wat geld te verdienen) en een aantal vreemde situaties, maakt het een mooie, aandoenlijke en bij vlagen ook grappige film.
Ik ben blij dat ik gegaan ben, en mijn moeder ook! Merel, bedankt! (En graag gedaan.)
Sabine - Donderdag 29 Januari '04 - 11:26
Leuk! Ik ga hem zeker nog zien als hij in de bios draait (of wie weet zondag nog in rotterdam).
Merel - Donderdag 29 Januari '04 - 11:43
Grmbl. Een film over fietschen. Die moet ik gaan zien.