Maus moest vandaag naar de dierenarts. Geen auto, dus op de fiets. Voor het eerst in haar leven werd Maus gescheiden van haar zusje, die thuis verward achterbleef.
In de poezendraagmand kroop Maus al snel onder het dikke stuk stof dat bedoeld is als vloerbedekking. Eenmaal buiten was de paniek compleet. Dat wat ooit alleen het uitzicht was, kwam nu als een onafwendbare waarheid op haar af. Auto’s toeterend, fietsers bellend, mensen schreeuwend, vogels krijsend, brommers brommend. Aan de ogen van Maus te zien zou ze me dit nooit vergeven.
Op de grote weg, langs razende trams, bouwputten met drilboren en heimachines, begon Maus voor het eerst uit het diepste van haar kattenlijfje te miauwen. Een klagend geluid door merg en been. Het deed me pijn. Een fietser die niet uitkeek en bijna tegen ons opbotste kreeg van mij een harde scheldkannonade. Mijn beschermende moedergevoel was alom aanwezig.
We waren er. Dierenkliniek de Wetering. Met een zucht van verlichting stapte ik de artsenpraktijk binnen om daar het volgende grote gevaar te ontdekken. Twee enorme honden stonden schuimbekkend en enthousiast te kijken naar mijn kleine Mausie. Maus kroop naar de achterste millimeters van de mand en duwde zichzelf zo plat mogelijk tegen de achterkant aan. De honden sprongen vrolijk tegen me op en raakten met hun snuiten het hekje van de de mand. Ik beloofde dat ik Maus dit nooit meer aan zou doen. Voorlopig niet, in ieder geval.
De dokter stelde me gerust. Er was niets aan de hand, Maus was kerngezond. Omdat we voor niets van zo ver waren gekomen, controleerde de dokter alles even extra goed. Maus werd gewogen. 4 hele kilo’s. Dat was twee keer zo veel als de laatste keer. We kregen complimentjes voor de goede verzorging, een krabbel in het dierenpaspoort en een stevige handdruk. En dat voor maar – kuch – 23 euro.
Bij thuiskomst duurde het even voor de familiebanden hersteld waren. Ronja bleef maar blazen naar de arme Maus die zo veel had meegemaakt.
Maar na een tijdje was alles weer als vanouds. Maus voelde zich zelfs een beetje stoer en vertelde honderduit over de spannende reis die ze had ondernomen.
Daarna likten ze hun pootjes schoon en vielen ze in slaap.
Geef een reactie