Maus moest vandaag naar de dierenarts. Geen auto, dus op de fiets. Voor het eerst in haar leven werd Maus gescheiden van haar zusje, die thuis verward achterbleef.
In de poezendraagmand kroop Maus al snel onder het dikke stuk stof dat bedoeld is als vloerbedekking. Eenmaal buiten was de paniek compleet. Dat wat ooit alleen het uitzicht was, kwam nu als een onafwendbare waarheid op haar af. Auto's toeterend, fietsers bellend, mensen schreeuwend, vogels krijsend, brommers brommend. Aan de ogen van Maus te zien zou ze me dit nooit vergeven.
Op de grote weg, langs razende trams, bouwputten met drilboren en heimachines, begon Maus voor het eerst uit het diepste van haar kattenlijfje te miauwen. Een klagend geluid door merg en been. Het deed me pijn. Een fietser die niet uitkeek en bijna tegen ons opbotste kreeg van mij een harde scheldkannonade. Mijn beschermende moedergevoel was alom aanwezig.
We waren er. Dierenkliniek de Wetering. Met een zucht van verlichting stapte ik de artsenpraktijk binnen om daar het volgende grote gevaar te ontdekken. Twee enorme honden stonden schuimbekkend en enthousiast te kijken naar mijn kleine Mausie. Maus kroop naar de achterste millimeters van de mand en duwde zichzelf zo plat mogelijk tegen de achterkant aan. De honden sprongen vrolijk tegen me op en raakten met hun snuiten het hekje van de de mand. Ik beloofde dat ik Maus dit nooit meer aan zou doen. Voorlopig niet, in ieder geval.
De dokter stelde me gerust. Er was niets aan de hand, Maus was kerngezond. Omdat we voor niets van zo ver waren gekomen, controleerde de dokter alles even extra goed. Maus werd gewogen. 4 hele kilo's. Dat was twee keer zo veel als de laatste keer. We kregen complimentjes voor de goede verzorging, een krabbel in het dierenpaspoort en een stevige handdruk. En dat voor maar - kuch - 23 euro.
Bij thuiskomst duurde het even voor de familiebanden hersteld waren. Ronja bleef maar blazen naar de arme Maus die zo veel had meegemaakt. Maar na een tijdje was alles weer als vanouds. Maus voelde zich zelfs een beetje stoer en vertelde honderduit over de spannende reis die ze had ondernomen. Daarna likten ze hun pootjes schoon en vielen ze in slaap.
Je kan *nooit* genoeg over katten schrijven hoor. Toevallig. Wij zijn heel erg lieve dieren. En Maus ziet er erg gezellig uit!
Ik ben ook wel eens bij de dierenarts geweest. Maar gelukkig had mijn manmens een auto. Dat is leuk, in zo'n auto. Je ziet alles voorbij komen! Erg leuk! Ook mede-bewoner Indy vind "cruisen" met de auto altijd erg leuk...
Zucht, ik kan er niet zo goed tegen als mensen in reacties aangeven waar de weblogger wel of niet over moet schrijven. Laat staan wat ze in hun privésituatie moeten doen. Zo mogelijk erger vind ik mensen die schrijven in naam van hun kat. Maar dat is persoonlijk.
Hoi, ik ben Ed. Ik ben een mier. Mijn baasje heeft namelijk katten voor gezien gehouden, en een grote mierenhoop aangeschaft. Het is best gezellig hier, hoor! Ik zit hier met bijna tweehonderd andere mieren. Onze mierenhoop staat gezellig bij de open haard. Als er echter een leuke tv-serie op de televisie komt, staat onze mierenhoop voor de buis!
Ook laat ons baasje ons elke dag uit. Best wel lastig, elke keer al die halsbandjes vastmaken. 3 uur is hij er mee bezig, maar dan kunnen we ook echt lekker wandelen. Mijn favoriet is het stadspark. Helaas letten sommige mensen niet goed genoeg op, en trappen die aso's op mijn vriendjes. Naja, zeg!
In ieder geval, ik ben erg blij met waar ik woon. Mijn manmens vind het ook erg gezellig. Binnenkort meer avonturen van Ed de mier!
Mijn geliefde tweetal mag binnenkort ook weer mee voor een ritje. Helaas betekent dat voor mij dat ik weer eens vijf uur lang droeve liederen mag aanhoren van de achterbank. Want ook al is het grote vakantie, en wacht er een tuin op ze, heel blij van het reizen worden ze niet.
Binnenkort krijg je ook voor het eerst te maken met een ander dilemma dat eenieder die zijn leven met katten deelt voorgeschoteld krijgt: Wat Doe Ik Met Ze Gedurende De Zomervakantie? (Oppassen hebben vaak de onhebbelijke gewoonte om in dezelfde tijd op vakantie te gaan).
goed-zo merel: kun je de persoon van die ene reactie ook nog in de ip ban doen? ik hoop dat er op Elba nog plaats is, dan kan de persoon in kwestie samen met Napoleon daar zijn 'grapjes' volbrengen.
Zeg merel, wat een zeikerds trek je de laatste tijd aan.
Niet dat jij daar natuurlijk iets aan kan doen, maar het valt wel op.
Job () - Woensdag 07 Juli '04 - 16:12
Viel me ook al op Job. Tja, na alle publicaties de laatste tijd wordt Merels bekendheid natuurlijk ook groter. En dat trekt kennelijk ook bezoekers aan die graag ff ergens tegenaan schoppen.
Kan mijn reply ook weggehaald worden? Dit was ene reactie op een inmiddels al verwijderde post van iemand die een filmpje poste waarin een kat levend werd verbrand.
Dr. - Woensdag 07 Juli '04 - 17:27
Dr., als je het niet erg vindt, laat ik de reactie staan. Want je had namelijk volkomen gelijk.
Merel - Woensdag 07 Juli '04 - 17:34
Is goed, stond er nu alleen alsof ik het tegen diegene voor me heb. Overigens post ik hier sowieso wel vaker, maar doe ik het nu maar even anoniem. Dergelijke figuren gaan namelijk altijd gelijk vervelend doen op je eigen website als je kritiek levert.
Overigens heeft het zien van dat filmpje echt een paar uur van mijn dag verpest. Niet bepaald geschikt voor kattenliefhebbers, zieke geesten lopen rond op deze wereldbol.
Dr. - Woensdag 07 Juli '04 - 18:48
Vergeef me mijn nieuwsgierigheid, maar waarom moest 'ie naar de dierenarts ?
Was 'ie ziek ?
Rick II () - Woensdag 07 Juli '04 - 18:55
als ik mijn pancratius of trifonius naar de dierenarts breng en ze gillen vanuit hun mandje de hele straat bij elkaar en daarna de wachtruimte, dan voel ik me altijd een beetje een gemene dierenbeul. terwijl ik ze alleen maar wil helpen.
Ow sorry, ik dacht dat jullie scholden op mijn reactie. Ik weet welk filmpje jullie bedoelen. Kattenliefhebbers niet kijken, maar gezonde mensen ook niet.
Ik heb het stukje laten lezen aan mijn eigen poes, ze vond het erg spannend, maar wel blij om de goede afloop.
sander () - Woensdag 07 Juli '04 - 23:21
Oeps weer een herkenbaar stukje. Ik moest helaas met ons katertje naar de dierenarts voor een noodzakelijke castratie. Noodzakelijk ja maar sinds ik hem ophaalde en hij met z'n zielige ogen naar me keek ben ik nooit meer over m'n schuldgevoel heengekomen. Enne voor degene van dat filmpje, ik zou deze behandeling heel graag bij jou herhalen!
Dat stelt helemaal niets voor; huiskat Tommy (aka de tijger) heeft afgelopen vrijdag een tumor weg laten snijden. Aan mijn huisgenoten te horen hebben zij veel plezier beleefd aan zijn capriolen toen zijn narcose nog niet volledig uit was gewerkt.
Volgende keer misschien beter om ze samen in één mand mee te nemen naar de dierenarts, schijnt geruststellend te zijn. Ook een lap/deken over de mand waaraan hun eigen of jouw geur zit vinden ze fijn. En die biedt tevens wat bescherming tegen enthousiaste honden. Ik ging in februari ook met mijn Cozi op de fiets naar de dierenarts voor sterilisatie. Zij vond het geweldig, zat met haar oogjes half dichtgeknepen te genieten van de wind en de ruizende bomen.
allemaal kattenliefhebbers, maar wel koeien en varkens eten, dat snap ik niet!
karel - Donderdag 08 Juli '04 - 15:26
Hele mooie foto van Maus.
Ik herken het hele verhaal. Alleen ik heb al problemen met één van mijn katten; dat ik ze al geeneens te pakken krijg.;-)
Ben blij te horen dat alles okee is met haar/hem?!
Ellen - Donderdag 08 Juli '04 - 16:08
Wat is hij mooi Merel,herken er veel in maakte dit 20 jaar geleden ook mee met mijn "Mouse",ook grijs.....doet toch altijd een beetje pijn....naar die dokter..;-)
Sophia - Donderdag 08 Juli '04 - 18:43
Hadden die honden geen begeleider/ster die ze verbood hun misplaatste kattenliefde zo duidelijk te manifesteren?
Menno Nicolai (URL) - Donderdag 08 Juli '04 - 22:21