Maandag 09 Aug '04: Domweg Gelukkig op het van Limburg Stirumplein
Naast me op het terras zaten een oudere vrouw en een man die waarschijnlijk haar zoon was - maar bij nader inzien kon het ook haar kleinzoon zijn. Hij wiegde met zijn linkervoet zachtjes een kinderwagen waarin een pasgeboren baby lag.
Ik zat een beetje gedraaid van hen af maar was nieuwsgierig geworden door hun gesprek. Zonder mij helemaal om te draaien kon ik alleen de voet zien van de vrouw. Aan haar gerimpelde voet te zien was zij inderdaad heel oud, wat ik al aan haar stem gedacht had te kunnen horen. De rimpels op een voet zijn niet zoals de ringen op een boom maar ik schatte de vrouw in ieder geval een jaar of 85.
Even ervoor had zij deze woorden gesproken:
'Hij is lief, hij is slim, hij behandelt me als vrouw. Hij is jong en energiek en neemt me mee naar mooie dingen. Ik wil echt nooit meer van mijn leven nog een andere man!'
Kijk, dat heet nou: midden in het leven staan.
:-)
Ben altijd blij dat liefde er niet alleen is voor jonge mensen. Het ontroert me altijd weer.
Kuikentje () (URL) - Maandag 09 Augustus '04 - 10:16
Mijn opoe vertelde dat er jonge mensen in het woonblok kwamen wonen. Oh, jongen mensen in een seniorenwoning? Navraag leverde op dat ze 70 waren. Opoe zelf toendertijd 89.
Leeftijd is dus niets.
Roelof - Maandag 09 Augustus '04 - 10:28
In de Varagids van deze week stond een interview met Bonnie St.Clair, zelf ver in de vijftig, die samenwoont met een man van 35. Hij is begrafenisondernemer van beroep en ze zijn erg gelukkig.Eem slimme meid is op haar toekomst voorbereid.....