"Is voor mijn zoon", zei de vrouw terwijl ze de doos met 100 huishoudkaarsen op de toonbank legde. "Nou, daar kan hij wel even mee door", zei de caissière. "Hij is dood", zei de vrouw. "Elke dag één kaars".
Reacties:
auw!
DjB - Donderdag 25 November '04 - 16:45
Djiez, dan ga je als caissière ook door de grond, zeg. En je wilde nog wel zo vriendelijk iets terugzeggen...
charlotte (URL) - Donderdag 25 November '04 - 17:45
Lullig, maar te verwachten wanneer je zelf met een ''Is voor mijn zoon'' begint. Maak er dan maar meteen ''Is voor mijn overleden zoon'' van, kun je als caissière tenminste ook nog met een stichtelijk woord komen...
Ja, de vrouw wil het blijkbaar heel graag vertellen. Fijn dat zo'n cassiere daar wel in mee gaat. Het is voor de cassiere alleen even minder makkelijk, denk ik...
mariekefotografeert (URL) - Donderdag 25 November '04 - 19:56
Mijn moeder wil juist aan niemand laten merken dat mijn vader dood is. Om dan prompt aan een willekeurige kassa in huilen uit te barsten. Die cassieres krijgen wat voor hun kiezen these days.
Sommige mensen doen het erom. Een collega van mij zat laatst op te scheppen over haar leren bankstel. "Ja, ik kreeg een erfenisje." Ik:"O, fijn voor je." Zij:"Nee, mijn moeder ging dood."
Mijn Oma brandde altijd een kaars voor mij als ik een examen had. De avond ervoor belde ze altijd om de tijden te checken. Nu is zij er niet meer en brandt ik er vaak een voor haar, weet alleen nooit welke tijd ik er het beste een aan kan steken.