Het gevaarlijke monster dat wij de zee noemen lag er ter hoogte van ons land vanmiddag redelijk vredig bij. Wel was het strand bezaaid met opmerkelijke voorwerpen.
Ik keek even heel kwaad naar de golven, in de hoop dat de zee zich nooit meer zo zou beroeren als op Tweede Kerstdag in Zuid-Oost Azië. Ook schreeuwde ik even hard. De zee leek zich er niet zoveel van aan te trekken en ik vervloekte de brutaliteit. Ik heb al dagen Tsunami van The Manic Street Preachers in mijn hoofd.
Reacties:
Je bericht staat al tien minuten online en iedereen lijkt nog steeds speechless...
Het is ook onvoorstelbaar verschrikkelijk, konden we nog maar wat meer doen dan geld storten.
Wat ik niet snap zijn die toeristen die nu daar op het strand gaan liggen (ze zijn, de idioten). Maak je nuttig wil ik schreeuwen, maar ze horen me niet.
Het water doet uiteindelijk wel het verwoestende werk, maar het wordt ook maar gestuurd door een zeebodemse aardverschuiving. Schreeuwen tegen de zee is dus niet helemaal eerlijk. Niets is eerlijk bij rampen van deze omvang.
Menno Nicolai (URL) - Vrijdag 31 December '04 - 01:26
Dat lied 'Tsunami' is mijn hoofd ook al niet uit te branden.
"Tsunami, Tsunami, keeps washing over me" (8)
Je kan meer doen dan allen maar geld storten... je kan het ook zelf inzamelen. Wij zijn bezig een benefiet concert in een kroeg in Zwolle te organiseren om geld in te zamelen voor de slachtoffers van deze ramp. Misschien kan er een bloggers-actie komen of zoiets? Misschien kan je je prachtige foto's bij opbod verkopen of zoiets... Er is zovel te verzinnen...
Dirk - Vrijdag 31 December '04 - 14:30
Ik kan me herinneren dat jij ooit een wenteltrap op het strand vond. Dat waren nog eens tijden.