Het is mijn gewoonte om even goed te bekijken met welke mensen ik de dood in word gedreven als ik in een vliegtuig stap.
Naar Berlijn zat het goed. De plaats naast mij was vrij. Dat zou me een
beetje ruimte geven bij het sterven. Op de plek daarnaast zat een man
met donkere krullen en een bril. Niet onaantrekkelijk. Hij las een boek
over Europees jeugdbeleid en al snel bleek dat hij met zijn collega's
op zakenreis was. Hij keek me vaderlijk aan toen ik hem van top tot
teen inspecteerde. Dat zat goed. Ik zou me op het moment supreme
aan hem kunnen vastklampen. Ik leg mijn lot graag in de handen van
anderen in penibele situaties. Voor me en achter me zaten Duitsers. Zij
waren stil. Duitsers zijn gedisciplineerd en punctueel. Kortom, fijne
mensen in tijden van nood.
Toen begon het vliegtuig te ronken. Binnen een minuut hingen we hoog in de lucht.
Ik had het nog nooit zo druk gezien in het luchtruim. Onder mij bleven
maar vliegtuigen komen in tegengestelde richting. Ik voelde me alsof ik
op een boot zat en naar dolfijnen aan het kijken was. Of als in een
futuristische film waarin we allemaal met het vliegtuig naar ons werk
gaan. Schat, schiet op, ons vliegtuig staat al klaar.
Toen we eenmaal goed in de lucht zaten, riep de bemanningsleider uit de
cockpit dat we ons klaar gingen maken voor de landing. Ik begon heel
hard te lachen maar de andere mensen in het vliegtuig keken heel
serieus.
Op de terugweg was mijn mogelijke uitvaart minder goed geregeld. Ik zat
naast een dikke, kalende Nederlander. Zijn vrienden zaten een paar
rijen verderop en hij had geen moeite met heel hard schreeuwen. Humor
was niet zijn sterkste punt. Toen er in het vliegtuigkeukentje een
kopje viel, riep hij heel hard: 'Telefoon!' en aan een vrouw die aan
haar man vroeg waar ze precies zaten, antwoordde hij: 'Een paar stapjes
verder nog' (de uitgang). Hij liet zijn spitsvondigheid gepaard gaan
met een bulderende, vette lach waarbij zijn verbrande hoofd nog roder
werd.
Dit keer lette ik dus zelf extra goed op bij de instructievideo (waar
de actrice Cynthia Abma de hoofdrol in speelde - hoe ver kun je zinken?).
Gelukkig overleefde ik beide keren.
Waarbij moet worden opgemerkt dat ik nooit de eerste niet zou kunnen hebben overleefd en de tweede wel.
Reacties:
Ik zit altijd met een lege plek naast me. En altijd naast de vleugel. Altijd! Nou ja, op die paar keer dan dat het niet zo was, maar verder: altijd!
Ik moet ook altijd lachen om dat soort zaken en verbaas me altijd weer dat de mensen in mijn directe nabijheid meteen zuurpruimerig om zich heen beginnen te kijken.
Het leven is leuk.
Echt waar.
Rick II - Woensdag 06 April '05 - 19:05
`Gelukkig valt Merel niet onder het nieuwe omroepbestel...'
Hier kan "Vlieg-er-eens-uit" Gewoon blijven bestaan.
Mooi beschreven, maar onderwerp van niks... Kom op Merel, geef je talenten aan wereldschokkendere zaken... Waar zijn je ambitities?
FrankX - Woensdag 06 April '05 - 19:06
Beetje flauw om die Cynthia af te zeiken; er zijn zoveel actrices die schnabbelen, zeker onder het B- of C-echelon, dus waarom zij niet?
Sierra - Woensdag 06 April '05 - 19:09
Ook ik observeer mijn medepassagiers voor de vlucht. Ik tel altijd het aantal vrouwen dat er goed uitziet (inclusief stewardessen). Als het boven de 5, 6 ligt denk ik: "Mwoah... als er een God bestaat laat hij nooit 5, 6 mooie vrouwen tegelijk neerstorten".
Ik heb een keer meegemaakt bij het opstijgen dat we opeens een knal en een lawaai hoorden. Alsof we steil waren opgestegen en met de staart de baan hadden geraakt. Bleek uiteindelijk niets aan de hand te zijn...en heb er gelukkig geen vliegangst aan over gehouden.
Gelukkig maar...ik houd net iets teveel van vakantie in verre oorden :-)
Hee, ik heb Cynthia ook gezien, en ook in het vliegtuig naar Berlijn! Zou Cynthia alleen dat vliegtuig doen? Of heeft ze haar talenten verspreid onder meerdere vluchten? Mmm, interessant om eens in de wereld van rampeninstructiefilmactrices te duiken.
Anyway, ik zat alleen in het vliegtuig en telde het aantal stappen tot de nooduitgang. Een uur lang.
Vorig jaar mei: in het bomvolle vliegtuig naar New York was nog een plek vrij. Naast me. Vlak voor vertrek haastte een man zich naar binnen. Ongetwijfeld afkomstig uit het MIdden-Oosten afkomstig, met rouwranden onder zijn nagels en een onvriendelijke blik. We hadden het grapje over de kaper die de plek naast ons in zou nemen al gemaakt.
Hij had inderdaad een Arabische naam, maar bleek gewoon een Deen te zijn, op weg naar de bruiloft van zijn broer. Aardige man die zijn megazak mini-snickers met ons deelde.
Gelukkig is vliegen veiliger dan fietsen en is de kans om te sterven in een vliegtuig nauwelijks groter dan omkomen bij een terroristische aanslag
of doodgaan door radicalisering.
(Sorry van dat laatste maar ik vind dat zo'n mooi en tevens belachelijk woord dat ik het graag te pas en ten onpas gebruik.)
Heee Lennard, dikke pornoboer van het platteland HAHAHAHA!! Ja man, ik was met Duitse vrienden van Bangkok terug op weg naar Nederland. Alle Freunde raus in Berlin. Met hun zwetende dikke witte koppen. HAHAHAHA!! Vinden die Thaise poppetjes lekker, man. Die krijgen alleen maar van die kleine bruine kereltjes. Die willen ook wel eens echt wit vlees zien. Weet je Lennard, hij mag dan wel klein zijn en mijn buik mag dan wel groot zijn, het beste gereedschap hangt nog altijd onder een afdakkie! HAHAHAHA! In het vliegtuig zat ik voor en mijn vrienden zaten een paar rijen verderop. En ik heb nooit moeite met heel hard schreeuwen. HAHAHAHA!! Zit ik naast zo'n kakstudentje met rood haar. Dat zie je gelijk dat dat een studentje is. Stond op haar voorhoofd geschreven. Nou Lennard, ik zie liever iets anders op hun voorhoofd geschreven! HAHAHAHA!! Humor is altijd mijn sterkste punt geweest. HAHAHAHA!! Zit dat kakstudentje mijn aan te kijken valt er in het vliegtuigkeukentje een kopje, roep ik heel hard: 'Telefoon!'. HAHAHAHA!! Ja! Vindt je het gek dat ik dan de lachers op mijn hand heb in dat hele vliegtuig? HAHAHAHA!! Nou dan! Komt er zo'n wijf langs vraagt dat wijf aan haar man waar ze precies zaten, antwoord ik bijdehand; 'Een paar stapjes verder nog'. HAHAHAHA!! Echt wel grappig was dat. Had je de kop van dat wijf moeten zien. HAHAHAHA!!
Maarre, effe wat anders, ik heb dus een camera vol met dikke platen met kleine meissies en we moeten snel afspreken. Zit veel lekkers tussen.
@Terrebel...dit wil je waarschijnlijk niet horen, maar de kans dat je omkomt is veel groter dan je altijd verteld wordt. De cijfertjes die hoort over de kans om een dodelijk te verongelukkken in een auto of een vliegtuig wordt berekend door het aantal ongelukken te delen door het gemiddeld aantal kilometers dat een gemiddelde auto rijdt of een gemiddeld vliegtuig vliegt. Alleen een gemiddeld vliegtuig vliegt wel een paar 100 kilometer...