het is lastig om woorden te vinden die omschrijven hoe erg ik het vind terwijl ik de man persoonlijk niet kende. Ik las de columns van hem met veel plezier en had bewondering voor zijn positieve levenshouding.
Maaike - Vrijdag 01 Juli '05 - 17:49
Was verdorie nog bezig met het lezen van Lisa's Adem ...
Inderdaad. Ik hoopte ook dat hij het zou redden.
Ook ik ken hem niet persoonlijk. Wel heb ik 10 jaar geleden zijn vader een paar keer geinterviewd en voelde me daardoor meer 'verbonden' met de pennenvruchten van zijn zoon.
Heb er geen woorden voor...mijn gedachten gaan uit naar zijn gezin.
Drie kindjes, waarvan de jongste zich nooit een eigen beeld van zijn vader zal kunnen vormen... Op Karels site is hij er overigens nog gewoon, dat maakt het nog onwezenlijker: http://www.karelglastravanloon.nl
Emma - Vrijdag 01 Juli '05 - 19:05
Ja...
miss cleopatra (URL) - Vrijdag 01 Juli '05 - 19:54
Godverdomme. Ik schrik me dood. Wat erg!! Je kinderen verlaten lijkt me het vreselijkste wat er bestaat. Daar verbleekt verloren gegaan talent bij.
Heel erg jammer, vooral omdat híj zich voorgenomen had "een heel speciale persoon" te worden die de kanker zou overwinnen en de 18e verjaardag van zijn zoontje zou mee maken. Speciaal is ie in ieder geval wél (en dat blijft ie).
Lieve mensen,
Ruim vijf maanden na het overlijden van mijn broer Karel lees ik jullie berichten op deze site. Heel bijzonder om de warme woorden te lezen van mensen die hem niet eens persoonlijk kenden. Het gemis is en blijft groot.
Hildi () - Woensdag 14 December '05 - 21:39
beste mensen , ik heb ook mijn man verloren in 7 weken tijd , nooit geweten dat het zo pijn kon doen.
Alien () - Zondag 25 December '05 - 22:24
Dit wil ik nog even aan zijn vrouw kwijt, als jullie soul-mates waren, ik denk dat je hem dan altijd zal missen ook ergens anders,
lieve groeten, Alien.