Zo zie ik regelmatig mijn vader lopen of fietsen, of zitten in de zon op een terras. Ook al is hij al een paar jaar niet meer hier. En ergens, heel raar, geeft het ook troost, die herkenning.
dondersteen - Maandag 04 Juli '05 - 19:00
Wat weet je dat toch goed over te brengen, Merel. Zucht.
miss cleopatra (URL) - Dinsdag 05 Juli '05 - 00:27
Dag Merel, na het interview met Margits moeder afgelopen weekend in de Volkskrant komen jouw nieuwe én oude stukje mooi aan...
Ik zie ook steeds mijn (dode) vader op straat; heel herkenbaar dus
Mariska - Dinsdag 05 Juli '05 - 01:27
Prachtig verwoord!
Ze kan vanuit boven vast heel trots op jou zijn dat jij nog altijd zoveel aandacht aan haar besteed, hulde.
ik zag jou web log.ziet er leuk uit en vooral met dat internet ? is op somige pleken in nederland vrij moeilijk. ik heb zelf ook dat probleem ,verbind internet vakantie.ik zou graag een link met je willen ruilen. gr webmaster
Pff, moeilijk.. moest huilen bij het oude stukje, toen las ik je nog niet. Paar maanden terug een vriend verloren bij een ongeluk, en ik mis hem verschrikkelijk.. herken de herkenning, en dan het besef...
Sophie - Donderdag 07 Juli '05 - 07:12
we werkten samen bij de Movies en ik zwaai altijd naar haar steentje op de dam