Iemand tikte op mijn rug. Het stoplicht voor fietsers was op rood
gesprongen en ik besloot te wachten. Toeristen staken de weg roekeloos
over met hun gezicht in hun plattegrond.
Achter me stond een Japans meisje. Een touringcar vol verveelde mensen
gleed voorbij. Het meisje grinnikte, met haar hand voor haar mond,
alsof ze net iets had gedaan wat eigenlijk niet mocht. Belletjetrek aan
mijn rug. Naast haar stond een andere Japanse, met dezelfde uitdrukking
op haar gezicht, giechelend. Zij had waarschijnlijk op de rug van de
man naast me getikt, want hij stond net als ik verbouwereerd naar
achter te kijken.
Het meisje bij mijn fiets begon te praten. Het klonk Japans, maar het
bleek toch Engels te zijn. "We go on bike?", was de laatste vraag in
haar verhaal. Daarbij wees ze op zichzelf en haar vriendin en
vervolgens op mijn fiets en op de fiets van de man. Wilde ze mijn fiets
lenen? Dacht het niet. De meisjes keken ons vol verwachting aan. Ze
droegen bijna identieke zwarte rokjes. Hun glimlach was fanatiek.
”OK”, zei de man naast mij en hij knikte voor ons beiden. Ik keek hem
verbaasd aan. Waarom antwoordde hij voor mij? De meisjes maakten een
sprongetje van vreugde. Een hoop gegiechel volgde. Ze keken me dankbaar
aan. Het meisje dat het dichtst bij mij stond, wierp me een instemmende
hoofdknik toe. Ik kon niet meer terug. De man naast me lachte
onheilspellend. Wat had hij hun beloofd?
Voor ik kon vragen wat er ging gebeuren, was de man al weg, het
stoplicht was op groen gesprongen en hij was halverwege het kruispunt.
Zijn Japanse meisje rende achter hem aan. Mijn Japanse stond ongeduldig
naast me te wachten. "You go", zei ze, duidelijk geďrriteerd dat ik
niet opschoot, terwijl ze in de richting wees waar de man zojuist naar
toe was gegaan. Ik stapte op mijn fiets en reed het kruispunt over. Het
meisje rende achter me aan en klopte me hinderlijk op mijn rug.
Aan de overkant van het kruispunt minderde de man vaart, maar hij bleef
wel rijden. “Now!”, riep hij toen. Wat now? Waarvoor was dit een teken?
Moest ik iets doen? Ik bukte om eventueel naderend onheil te ontwijken.
In een flits zag ik verbijsterde omstanders staren in mijn richting.
Een kale man in een lange, zwarte jas pakte zijn camera. De meisjes
glimlachten als waanzinnigen.
Met een ruk werd mijn fiets tot stilstand gebracht. Er trok iets aan
mijn jas. Mijn rug protesteerde. Ik hoorde iets vallen. Instinctief
controleerde ik of ik mijn portemonnee nog had. Het ging allemaal snel.
De man naast me kwam langszij. Hij keek lachend om. Het Japanse meisje
zat bij hem achterop. Ik zag hoe jong ze was. Ze hield de man stevig
vast.
Achter me veegde mijn Japanse haar knieën af. De witte kousjes waren in
haar val zwart geworden en afgezakt. Ze keek me kwaad aan. “You go, you
go!”, riep ze nijdig, commanderend, klaar voor een nieuwe sprong.
Ze wilden een actiefoto achterop de fiets?
Tsk. Laatst zag ik nog een paar toeristen op een paar gestalde fietsen poseren. Dit is natuurlijk wel heel bijzonder. Met Merel op de fiets.
Nog maar een keer, ging iets fout.
Kreeg ook een keer zo'n minitoestelletje in mijn handen gedrukt met het verzoek een groep van 10 Japanners op de kiek te zetten. Lastig maar goed. Geef het terug maar nee of ik van ieder afzonderlijk er ook nog een kon nemen met mijn hond erbij, die was er namelijk bij gaan zitten.
Of ze gelukt zijn? Zal ze wel bewogen hebben,omdat ik de slappe lach kreeg als ze ieder voor zich hun beste smile-gezicht opzetten.
he, wat een leuk verhaal! je zou eens collumns moeten gaan schrijven...
ivet - Donderdag 22 September '05 - 14:51
Hahaha, die Ivet toch.
Merel, ik vind het een eng verhaal. Zit klam te dagmerrieën achter mijn bureautje. De freaking glimlach, de freaking jas, de freaking sokjes, en dat alles in een zwarte, trage flits. Lekker.
Remmert - Donderdag 22 September '05 - 15:17
Jahaha altijd lachen die Japanse meisjes met hun sokjes aan en onschuldig lachen altijd maar lachen.
Jahaha kamikaze. Spleetogen hahaha me like you looong time. Hahaha 'You take picture, oké?'. Jahaha toerist sooo irritant hahaha sambal bij? En zeker ook nog gek vinden dat zij van ons denken dat wij de hele dag op klompen lopen en op fietsen zitten met zo'n achterlijk beeld van mensen uit Oosten.