Ik ben een beetje ziekelijk in sommige dingen (welke gek typt er nou
steeds van die stukkies op zo'n website?). E?n daarvan is het maken
van foto's van mijn uitzicht. Zo heb ik talloze foto's van mooie
luchten, gekke vliegtuigstrepen, bijzondere weeromstandigheden.
Allemaal met dezelfde binnentuinen in het uitzicht.
Toen ik gisteren uitriep dat het ECHT NIET NORMAAL was, dat weer van
dit moment (ffuckie slim, wat is het koud), besloot ik eens in mijn
archief te kijken.
Hierboven ziet u het uitzicht dat ik had op 10 april 2003. Drie jaren geleden.
Het verschil met nu! Zie hoe zielig we zijn (en let vooral op die linkerauto, dat is dezelfde van drie jaar geleden!).
Tja. De natuur laat zich niet door een kalender dwingen Merel. Die vent/dat wijf met die auto wel. Die houdt het ding aan tot het economisch is afgeschreven. Heeft niks met natuur van doen.
Gaan we nou eindelijk een keer frietmeeten trouwens?
Dat heb ik nou ook! E?n of andere kwal heeft een aantal maanden geleden een groene Renault 19 voor m’n deur neergezet, en houdt daarmee een van de hier uiterst schaarse gratis parkeerplekken bezet. Nou is het hier in het 18e arrondisement niet helemaal ongebruikelijk om autos in de fik te steken, maar dat vind ik toch nog een beetje ver gaan. Alhoewel ik er gevoeglijk van uit ga dat dat vehikel het niet meer doet; na zo’n winter buiten zonder beweging zal de accu wel leeg zijn, en zullen diverse andere mankementen op treden. Volgende keer doosje lucifers meenemen.
De tulpen en narcissen op m’n balkon daarentegen doen het wel goed.
Van de andere kant kun je je er nu ook op verheugen dat al dat moois nog gaat krijgen! (-Geen zorgen, ben niet plots in de Heer of zo dat ik halleluja roep bij grijs, onbestendig rotweer: overschot aan blije stofjes in mijn hoofd vandaag. Kun je zo hebben.)
Merel,
Ik geef toe dat de auto’s veel op elkaar lijken, maar het zijn toch echt andere auto’s, zoals hierboven al terecht werd opgemerkt. Maar ze zijn wel van dezelfde persoon, en hebben (dan ook) dezelfde kleur.
De straalstroom zat verkeerd deze winter, schijnt het. Jullie maken een Canadese winter mee. Hier was het juist uitzonderlijk zacht. Maar qua lente ongeveer in hetzelfde stadium. Wel al zonder jas.
Als binnenkort zijn parkeervergunning afloopt zal die auto vast snel uit het uitzicht verdwijnen. Maar voor de rest ziet het er inderdaad uit alsof het nooit meer goed komt.
Ja, het valt tegen. Kwam gister na twee dagen buiten, het leek alsof de rijp neersloeg als een fijne mist van ijs op de leren overjas.
Te koud, geen ochtendzon, brr, bah, zulk weer.
Onderweg passeerde ik links en rechts bossen, weilanden, parken en tuinen.
Alles ziet er – nog – verarmd, slap, grijs uit. Alsof de natuur heel zure sappen opneemt.
…oh eeuh Carola, het is handig dat je uitlegt dat we op het verschil moeten letten, maar kun je ook aangeven welk verschil precies? Zo weet ik bijvoorbeeld niet welke foto van dit jaar is en gaat het nu om de auto of de boom? Gek h? al die verwarring die er zo kan ontstaan bij zoiets eenvoudigs als de lente. Het lijkt wel Winter in Leusden http://www.bicat.net/archive/2006/04/12/..
..“Als hier iemand binnenkomt, is de kans dat het een interessant persoon is, misschien een op honderd. Ik gun de mensen alle goeds, maar ze hebben mij niets mede te delen. De massamens kan alleen maar praten in de taal van de televisie. Iemand die zegt dat je moet functioneren – dat soort werk. Nou, ik wil liever niet functioneren. Of ze zeggen dat alles enig is. Dat ze zo’n leuk programma op de televisie gezien hebben, met allemaal kinderen die dansten. En sommige kinderen hadden maar een half been en toch was het leuk, zoals het gedaan werd. Dat soort mensen zegt niet dat ze zich rot voelen, maar dat ze een identiteitsconflict hebben. Het gaat er niet om dat ik alleen wil zijn. Maar ik wil niet gedwongen zijn om mensen om me heen te hebben waar ik geen zin in heb.’..”
Citaat van de onlangs overelden Gerard Cornelis van het Reve. Dit en nog veel meer verhelderende zaken een interview opgetekend door de heer R. Kagie, werkzaam in de journalistieke branche en dateert alweer uit 1996. Het verscheen toendertijd in Vrij Nederland n.a.v. van het eindelijk verschijnen van het boek ‘Van het Violet en de Dood’. Waar v.h. Reve gebleven is , weet ieder ondertussen wel en van Kagie wil misschien niemand zoveel weten.
Ik ben wel een beetje jaloers want hij heeft in Machelen bij het paar gelogeerd, kreeg keuze aan matrassen, een harde en een zachte, at mee aan de keukentafel – een witlofschotel, schreef hij en door de huishoudster Schafthuizen eigenhandig gekokkereld – dronk een A merk koffie met hen, er was wijn tot aan de rand en het leek me er gemoedelijk aan toe te gaan. Zonder televisie.
Hele interview : http://www.vrijnederland.nl/vn/show/id=5..
ik las net een weblog uit finland die hebben nu nog sneeuw..!,maar ben het helemaal met je eens het blijft maar kwakkelen en het schiet niet op. leuk die rare tik om het allemaal vast te leggen/fotograferen..gewoon mee doorgaan!.
OW, ik word er net als jij helemaal gek van, die kou, en vind ook dat we heel erg zielig zijn met zijn allen.
En net als jij heb ik ook een foto van vorig jaar, van 3 april notabene, waarop mijn hele tuin al in bloei staat.
Takkeweer (Of is het takkenweer?)! Het is te hopen dat we een mooie zomer krijgen.
Hahaha, ik ben blijkbaar dus niet de enige met die rare tik om constant foto’s van het uitzicht te maken. Ik heb er inmiddels al honderden van het uitzicht vanuit het zolderraam!
