Best fijn, omslagjurkjes. Op de fiets echter wapperen de twee flappen alle kanten op en als ik niet oplet, heb ik een heel been-exposé. Nu het net lente is (de vogels 's ochtends vroeg al horen kwetteren?), maakt dat me niet zoveel uit. Mijn panty is het enige wat te zien is, en die is niet zo spannend.
Zojuist stelde ik na een windvlaag weer eens ongewild mijn been tentoon. Omdat ik aan het bellen was, moest ik een tamelijk acrobatische toer uithalen om het been te bedekken. Mijn jarenlange oefening in zonder handen aan het stuur fietsen kwam hierbij goed van pas. Twee meisjes die voor hun middelbare school stonden te hangen zagen me goochelen en giechelden even. Ik giechelde terug. Zo goochelen en giechelen wij vrouwen en weg is het probleem van het been.
En woep, daar ging mijn jurk weer, zoals verwacht, toen ik de volgende bocht omging. Ik fietste even door, zonder mijn acrobatische hoogstandje op te voeren. Er was toch geen publiek.
Toen zag ik de vrouw op de stoep. Zij had een boerka nikaab aan. De stevig in zwart ingepakte vrouw keek naar mij. En ze keek naar mijn been, ook stevig ingepakt in zwart. Denk ik. Ik kon eigenlijk helemaal niet zien, of ze wel keek.
Zo snel als ik kon, legde ik de flap van mijn jurk over mijn bovenbeen. Ineens schaamde ik me.
Reacties:
Wellicht beneed ze je wel om deze frivoliteit?
Marty - Dinsdag 28 November '06 - 14:20
Dat is slecht, hè Merel. Niet schamen! Je schijnt er van moeten uit te gaan dat ze daar zelf voor heeft gekozen.
David - Dinsdag 28 November '06 - 15:20
Je schaamt je uit respect. Er zouden meer mensen zich moeten schamen.
En waarom? Zij kiest er waarschijnlijk zelf voor om er zo bij te lopen en bovendien is ze in Nederland beland en daar kunnen rokjes nog wel eens opwaaien omdat het hier bijna altijd waait. Ik zou me niet beschaamd voelen hoor...
Ik vind het niet slecht dat je je schaamt. Ik begrijp het wel. Ik voel me ook wel eens een enorme lellebel als mijn rok omhoog waait op de fiets. Maar je moet maar zo denken, er is niet voor niets een boek geschreven dat "opwaaiende zomerjurken heet". Of heeft dat er nu eigenlijk niets mee te maken?
Alleen zij zou zich moeten schamen. Als er al geschaamd moet worden. Dat ze willoos doet wat er van haar geeist wordt, zelfs in een land waar opwaaiende herfstjurken gewoon zijn.
"Oefening in zonder handen aan het stuur fietsen", klinkt wat moeilijk. Ze zeggen ook wel eens kortweg geamputeerd: zonder handen fietsen. Mooist is 'met losse handen'.
En Merel, boek twee gaat "Op de fiets" heten?
Kees - Woensdag 29 November '06 - 09:38
Ongemakkelijk, voor allebei... Ik denk dat de dame in kwestie het er wel moeilijker mee had dan jij... alhoewel, wie weet lacht ze zich in stilte een scheur (wel naald en draad, anders is het effect van de burka/nikaab ook teniet gedaan).
@Kees: ik gebruik niet voor niets deze omslachtige manier, omdat ik vroeger toen ik klein was altijd hard moest lachen om het onzinnige 'zonder handen' of 'losse handen'. Die handen zijn toch niet weg of los van zichzelf? :-)
@Max: je had gelijk, het was een nikaab, weet ik nu (zie link)
Tja, net als een nikaab is ook een kort omslagjurkje een eigen keuze (en waarschijnlijk een levensfase :). Zolang jullie er allebei blij mee zijn is het goed toch?
*janneke* - Woensdag 29 November '06 - 15:00
Waarom almaarzo benauwt doen over een opwaaiend jurkje lieve Merel. (Als je oefening even verkeerd was uitgevallen, had je geen burka gezien, maar ja, dan had je logje ook anders geluid.) Daar is niets onzedelijks aan, het hoort bij ons straatbeeld en het past niet dat je je geheel in het zwart zoudt wilt hullen. Verdonkermaan je sekse niet.
Marius () (URL) - Woensdag 29 November '06 - 16:10
Wát, in Godschristusnaam, is jouw punt vermaledijde Marius, geheel los van de weerzinwekkende spel-, taal- en sociaalculturele inschattingsfouten die je daar als een door spasmen geterroriseerd onsamenhangend spel van Lichaam & Geest verloren geraakt zootje aan de rand van dit reageerforum bungelt?
Terecht dat jij je schaamt. Bellen op de fiets kan dus écht niet.
martin () - Woensdag 29 November '06 - 22:00
Dat woepgevoel ken ik ook. Meestal draag ik geen jurk als ik ga fietsen. Trouwens, die overslagjurkjes kunnen ook over een broek gedragen worden. maar toch. Als het mij gebeurt dat heb ik de volgende tactiek. Ik laat de jurk gewoon waaien en trek er een onverstoorbaar gezicht bij. Dat helpt. Zodra je met je gezicht OOK woep zegt is het gedaan.
karin () - Woensdag 29 November '06 - 22:05
@Rick 2: tsss, de nikaab is allang weer uit in Bos en Lommer. Je loopt achter ;)
@ Esther:
ik ben niet zo trendgevoelig, maar zag er vorige week twee tegelijk toen ik in de Derkinderstraat liep.
Misschien dus wel een trend in Slotervaart.
Zie ze echter alleen in 't zwart. Zouden er ook andere kleuren bestaan ?
Aki Kaurismäki (URL) - Donderdag 30 November '06 - 23:51
Ik vind het wel een mooi beeld. Twee meiden, ieder in een eigen gevecht met tegenwind.
PF - Vrijdag 01 December '06 - 03:19
Hahaha die PF! Moslims en tegenwind. Overal waar moslims gaan hebben ze tegenwind. Chinezen veroveren de wereld maar moslims hebben altijd en overal tegenwind. Zielige moslims.
Kiers - Vrijdag 01 December '06 - 10:27
Geen herfst LOL!
Trek Merel een omslagjurkje aan en het is lente.
Knurft - Vrijdag 01 December '06 - 12:21
Ineens schaamde ik me.
Waarom? Voor wie?
Schaamtegevoel komt op.
Rode kaken.
Onzeker voelen.
Veeala zonder reden, voelen we ons beschaamd. Of toch niet? Vragen, twijfels.
Maar terwijl we genieten van een fietstocht met opwaaiend jurkje, bedenken we: "Ik beweeg, Ik leef en ik ben een gevoelsmens want ik voel me beschaamd"
Hoera, ik heb nog steeds gevoelens.
1 woord. Wasknijper.
:-)
Geen last meer van opwaaiende flappen en beide handen aan het stuur. Maar blijf vooral giechelen met andere wildvreemde mensen, dat doen er nog maar (te) weinig :-/