Na 2001, 2002, 2003, 2004 en 2005 is er nu Oudjaar 2006 op dit log. Waarheen gaat de tijd? Hier gaat hij ieder geval in een archief, een geruststellende, opgeruimde gedachte, als een la vol gestreken en opgevouwen onderbroeken met een geurbuiltje vol rozenblaadjes. Een la die ik nooit zal bezitten, want wie strijkt zijn onderbroeken nou?
Het was een goed jaar. Voor mij, voor anderen was het een stom jaar, of een niks jaar, een verdrietig jaar, een walhallajaar. Voor mij was ie goed.
Misschien zou ik vroeger met een jaar als dit maar matig tevreden zijn geweest. Nu voelde het alsof ik eindelijk dat vlot op die kolkende, ijskoude oceaan onder me in bedwang had gekregen. Vervolgens kon ik me zelfs langzaam ontspannen en liggend op mijn rug in de zon een tukje doen. Dat vlot in bedwang krijgen, dat heb ik zelf gedaan, maar op die oceaan had ik geen enkele invloed. Het leek het echte leven wel.
Ik had geen begrafenis dit jaar en dat was heel lang geleden.
Het uitbrengen van het boek was opwindend en eng tegelijkertijd. Over het boek zijn mooie dingen geschreven, ook nare. De mailtjes over het boek doen me goed, dank daarvoor. De behoefte om me te verbeteren levert hopelijk een tweede op. Ik ben over het algemeen wel trots op het resultaat en het is nog steeds een klein wonder om een boekwinkel in te lopen en daar mijn eigen boek te zien liggen. Daar moet ik maar eens wat meer van gaan genieten, nu de grootste drukte achter de rug is.
Mijn werk is leuk en inspirerend. Ik mag voor verschillende opdrachtgevers uiteenlopende dingen doen die altijd met schrijven te maken hebben. Dat had ik vroeger niet durven dromen. Soms mag ik, omdat ik dat nu eenmaal voor werk doe, zomaar bij een Turks gezin in een rijtjeshuis in het oosten van het land binnenstappen en de moeder het hemd van het lijf vragen. Dan weer buig ik me over een column, de volgende keer zit ik bij een groepje uiterst aandoenlijke, maar moeilijke VMBO-ers aan tafel of sta ik in het Gelredome te midden van meer dan tienduizend scholieren te dansen voor de aidsbestrijding. Of bekijk ik mijn collega's vanaf mijn computer aan het randje van de redactie.
Nieuw zijn de wallen. Die had ik eerder nooit, maar ineens, op een dag in september, manifesteerden ze zich onder mijn ogen. Vermoeidheid, dacht ik. Stress, door het boek, concludeerde ik. Enkele maanden ontspanning later zitten ze daar nog, onuitslaapbaar. Ze zijn gekomen om te blijven en ik zal het moeten accepteren als de tekenen van verval. Voortaan kom ik met wallen. Liever dan met de onzekerheid van een pubermeisje.
Met wat ik allemaal nog meer kom in 2007, weet ik nog niet. Deze week werd ik geïnterviewd over de voorspelling dat bloggen op zijn retour is. Ik heb gezegd dat ik vind dat die voorspelling houtsnijdt.
Voor het eerst sinds heel wat jaren sluit ik het jaar uitermate tevreden af en zie ik het volgende met veel plezier tegemoet. Ik hoop dat u allemaal hetzelfde tevreden gevoel heeft als ik, maar ik weet dat dat niet klopt.
Toch, of juist, een gelukkig nieuwjaar gewenst. Op onze gezondheid!
Reacties:
Tja, some good things, some bad things in 2006. Maar het was iig een beter jaar dan 2005. Dus dan moet 2007 wel fantastisch worden :D.
Wat een keigoed log om het jaar mee af te sluiten Merel!
Geniet er inderdaad van dat jouw boek op keurige stapeltjes in de boekhandels ligt. Dat wil je toch tientallen keren liever dan onderbroeken strijken?
Een gezellige jaarwisseling en een goed 2007!
Groetjes, S.S.
Hetzelfde tevreden gevoel kan niet, maar ik moet zeggen dat dit voor mij ook een bijzonder enerverend jaar is geweest waarin ik allemaal dingen heb kunnen doen waar ik zin in had. Bijzondere dingen. En komend jaar wordt ook bijzonder, dat weet ik heel, heel zeker.
Veel plezier in 2007 Merel!
Dit stukje brengt echt het oudjaargevoel. Je wallen (walletjes?) zijn geen teken van verval maar noodzakelijk voor toenemende kwaliteit van je schrijfsels.
Veel geluk in het nieuwe jaar en veel Merel-Roze-leesplezier voor de andere lezers en mezelf.
Marcel - Zondag 31 December '06 - 14:42
The Sore Bottom Boys wensen u een 2007 vol sex, geluk en een kilo afghaan van een goed jaar!
Ivo Victoria () (URL) - Zondag 31 December '06 - 15:28
Een goed nieuwjaar gewenst Merel.
haagse - Zondag 31 December '06 - 15:30
Oh, blij dat er meer mensen zijn met het 'wallenprobleem'. 2008 Wordt het jaar van de acceptatie...
Een goed nieuwjaar, fijn achter je anker dobberen en die oceaan maar laten gaan.
Kan best, dat bloggen op z'n retour is, want ik ben er aan begonnen. 'k Loop altijd achter de muziek aan... ;-))
Op mijn zeventiende wees een klasgenootje mij op de diepe inhammen in mijn haarlijn. "Op je vijfentwinstigste ben je kaal," zei ze beslist. Inmiddels ben ik veel ouder dan 25, en die inhammen zijn nauwelijks veranderd.
Ik sta wel regelmatig voor de spiegel, ietwat banging, en zoek dan naar de eerste doorslaggevende tekenen van verval. Zeker als ik weer eens bij mijn moeder ben geweest. Die zag er lange tijd heel goed geconserveerd uit en is toen alsnog in een paar jaar twintig jaar ouder geworden.
En nou lees ik dat het zomaar kan gebeuren. In een maand tijd wallen. Die heeft mijn moeder ook. Driedubbele wallen zelfs. En mijn grootmoeder zaliger had hush puppy-wallen, tot voorbij haar mondhoeken.
Binnen een maand. Tjemig. Hoop dat ik er net zo makkelijk over zal schrijven.
Ben het volkomen met Gerhard eens; het bloggen op zijn retour? Lang leve het bloggen!
Je moet het vooral als een speeltuin zien denk ik; de peuters van het eerste uur zijn gegroeid en zitten te smiespelen in de zandbak, nu is het tijd voor ons; het nieuwe kleine grut. Mogen wij ook eindelijk in die schommel.
Wallen, rimpels, inhammen. Onze kreukelzones geven ons karakter, toch?
Dank je wel voor je terugblik, Merel. Ik lees sinds kort met plezier je blog. Jammer dat bloggen as such weer op z'n retour lijkt. Maar jij toch niet? Ik doe het zelf ook nog met veel plezier.
Je meldt ons toch wel wat er bloggen voor in de plaats gaat komen volgens de bewoners van deskundigenland?
Mooi, erg mooi stukje om het vorige jaar mee af te sluiten, Merel. Bedankt voor je stukjes, en veel geluk, liefde en gezondheid voor jou.
Exl - Dinsdag 02 Januari '07 - 10:33
Gelukkig nieuwjaar Merel. Ik dacht bij wallen gelijk aan werk, beroepsdeformatie heet dat.
Anna-Maria heeft gelijk () (URL) - Dinsdag 02 Januari '07 - 19:32
o) \
o) /
of
:3) of :3-)
Ik probeerde even wat smileys met wallen.
Marcel - Zondag 07 Januari '07 - 20:59
Net een blog begonnen en nu lees ik dat het op z'n retour is... Ik snap wel wat je bedoelt hoor, het is ook een enorm moeras van iedereen z'n ditjes en datjes en het vreet tijd en energie. En het nodigt uit tot heel veel uistel en afstel wanneer je achter de computer zit...
Misschien toch maar weer een papieren dagboek?