Warm gezeten achter glas, een kop thee met mijn koude handen
omklemmend, zag ik een doorweekte jongen van een jaar of achttien tegen
de wind in fietsen.
In zijn hand hield hij een enkele rode roos, zorgvuldig verpakt in cellofaan met een rood lintje.
Op zijn gezicht een zenuwachtige grijns, opvallend tussen alle hardtrappende chagrijnen van de avondspits.
Daar kon zelfs mijn Valentijnscynisme niet tegenop.
hee merel, had jij jaren geleden een grote liefde. nooit iets over gehoord. raar.
charlotte - Woensdag 14 Februari '07 - 21:26
Ooit was ik bloemenmeisje. Ooit. En ik moest elke roos per stuk inpakken.
Op valentijnsdag. Met ook nog een lintje er om heen en een kaartje er aan.
Voor vriendjes die de mijne niet waren.:-)
karin - Woensdag 14 Februari '07 - 21:34
schattig, al die naiviteit tussen de lange jassen in de spits.
Robtheblob (URL) - Woensdag 14 Februari '07 - 22:02
Ach, dat valentijngedoe... het leven gaat helemaal niet over Rozen.
Vrouwe Roze,
Die jongen (18 jaar, wat wil je?) is aan het proberen dat meisje zo ver te krijgen dat ze met hem naar bed gaat. Het is een beetje het doorprikken van een mooi plaatje, maar het is ook de aard van het beestje.
Veschoning.
Drs. Johan Arendt Happolati (URL) - Maandag 19 Februari '07 - 05:27