Woensdag 04 Jul '07: Tijdelijke oefening in Forenzen
Met de verbazing van de ongeoefende forens sloeg ik drie weken geleden de stromen gade. Eerst de fietsers die in alle vroegte een plekje zochten in de overvolle fietsenrekken bij het kleine station. De parkeerwachters die de fietsers bestraften als ze hun fiets op de standaard naast het rek zetten. De fietsers die daar gelaten, zonder enig protest, op reageerden. De lange rijen voor de kaartjesautomaat, waardoor ik bijna de trein miste. De onwennigheid bij het intoetsen van het kaartje voor vol tarief. De colonnes mensen op het perron die volgens alleen voor mij onduidelijke regels hun plek innamen.
Mijn eigen gezucht toen ik merkte dat de trein zo vol was dat ik moest staan. Mijn onhandigheid met de beker koffie, die in de ochtendspits niet handig is. Mijn enthousiasme toen bleek dat het merendeel van de mensen al na een paar minuten bij het volgende station de trein verliet. De stilte van wakker wordende onbekenden in de coupé. De tabloidkrant die desondanks moeilijk valt te lezen, ingeklemd tussen andere reizigers.
De lange stroom mensen die op het eindstation de ogenschijnlijk verkeerde kant van het perron koos. Ik erachteraan, volgzaam, om me heenkijkend. De laantjes in het gras, afgetrapt door de mensen die niet de omweg naar het zebrapad wilden maken.
De verbazing blijft, maar hij wordt minder. Ik weet nog niet welke trein er wanneer komt en op welk perron. Ik weet nog niet hoe lang het nou precies duurt voor ik op het station ben. Ik weet wel waar ik mijn fiets moet stallen, waar een kaartjesautomaat staat die niemand lijkt te kennen, dat ik beter via de andere trap het perron op kan gaan, waar ik bij aankomst de shortcut moet nemen, hoe ik mijn krant al lopend nog even kan lezen. Hoe ik mijn dienblad moet neerzetten zonder dat het alarm afgaat, hoe ik de draaideur doormoet zonder dat het alarm afgaat, dat ik mijn kaartje na de koffie uit het apparaat moet halen, omdat anders het alarm afgaat. Hoe ik moet afrekenen bij de lunch, hoe ik mijn saldo moet opladen, maar nog niet wat een broodje kost.
Van sommige mensen weet ik zelfs de naam.
Reacties:
Lijkt me een alarmerend bedrijf waar je tijdelijk werkt.
Marcel - Woensdag 04 Juli '07 - 17:58
't is gelukkig maar tijdelijk.
erik () - Woensdag 04 Juli '07 - 18:03
het belangrijkste weet je: hoe je koffie en een lunch kunt krijgen
wat is dat met die alarmen die de hele tijd afgaan bij jullie?!
charlotte - Woensdag 04 Juli '07 - 19:00
toch bij de aivd terechtgekomen?
ivet - Woensdag 04 Juli '07 - 19:08
Het zijn kleine doch fascinerende observaties. Ik ga binnenkort ook maar eens met de trein, alleen voor die observaties, na te lange tijd in een toiletgang te hebben gebivakeerd.
en nét als je eindelijk ALLES door hebt, verandert de NS de dienstregeling, is er plotseling uitzettend of juist inkrimpend spoorijzer, liggen er bladeren of mussen op de rails. Doe geen moeite, beperk je tot de prijs van de broodjes !
biss schnell
claudia - Woensdag 04 Juli '07 - 22:43
Een prachtig stukje. Wel herkenbaar voor een forens sinds 22 jaar. Maar namen? Nee, die ken ik nog steeds niet. Dat zal 'm aan mij liggen.
Volle treincoupé's zijn ook mij wel bekend. Dat is toch wel de bekendste van al deze observaties. Alleen ik heb ze nog nimmer zien leeglopen, terwijl ik nog verder moest reizen.
Sjors Remmerswaal (URL) - Donderdag 05 Juli '07 - 10:18
Prachtig stukje!
Hoe herkenbaar! Gelukkig het afgelopen jaar niet meer, nu mag ik lekker op mijn fietsje naar het werk. Moet het wel even wat beter weer worden. Dat zou fijn zijn.
Sinds een jaar forens ik nu anderhalf uur. Heen. En terug. Ik herken een hoop in je stukje. De routine die ontstaat. Precies stilstaan voor de ongeopende treindeur. Een plekje innemen en behouden. De voorspelbare dagkranten. En dat je tijd voor jezelf hebt die niemand anders heeft, niet de mensen in de auto of op de fiets.
Floris () - Donderdag 05 Juli '07 - 12:01
ik zit te wachten totdat iemand gaat verklappen waar je nu dan werkt, ingevingen als AIVD had ik zelf ook al, maar dat bestáát niet, dat bestáát niet ! [de film van ome willem is terug van weggeweest]
ik heb het een paar maanden volgehouden, dat forenzen, en ik herken echt heel veel van wat je schrijft. Ik herkende op een gegeven moment ook mijn medeforenzen. Die gaf ik dan namen als 'de ongeduldige vrouw' en 'de meneer met het slangenlerenkoffertje'. Brrr. Wat ben ik blij dat ik nu op de fiets naar mijn werk kan.
Maar: je hoeft nu geen kaartje met vol tarief te kopen, want in juli en augustus is je voordeelurenkaart de hele dag geldig. Ik had routinematig ook al twee dagen teveel betaald. Grr. :-)
m'lies - Donderdag 05 Juli '07 - 15:46
En dan moet je volgende week weer wennen, omdat ze opeens ergens anders zitten. Wel met gratis cappucino hoorde ik :-)
Laura - Donderdag 05 Juli '07 - 19:54
Ik ben zo bang dat je elke dag naar hellversum moet, naar het AKNpand. Maar gelukkig zie ik niks staan over een eng busje van en naar plaats van bestemming. Dus fjoe.
Mooi! Verandering van spijs doet verbazen, dat is zeker. Ik prijs me vaak gelukkig dat ik maar tien minuten fietsen van mijn werk woon en dus nooit in overvolle spitstreinen hoef te zitten of in de file hoef te staan. Maar ik krijg nu de indruk dat ik dan toch veel moois mis in mijn leven. Gelukkig kun je op de fiets ook vanalles meemaken... ;-)
Ik dacht dat je bij een krant werkte, maar dit lijkt meer op een bedrijf dat alarminstallaties maakt....
Hendrikje - Zaterdag 07 Juli '07 - 13:55
Nee nee, ik denk dat je een klus hebt bij Sanoma Uitgevers in Hoofddorp. Alles klopt. Pfff... Sterkte!! Ik heb het er welgeteld één maand volgehouden. Francine.
Francine () - Dinsdag 10 Juli '07 - 12:29
ik denk dat het tijd is voor vakantie
ingrid - Dinsdag 10 Juli '07 - 13:01
Het Forenzen lijkt inmiddels ook zijn destructieve uitwerking op de schrijflust te hebben.