Dit is het verhaal van de enorme blauwe plekken op mijn arm.
Op zaterdag, een van de warmste dagen van het jaar, zou ik, rond etenstijd, in mijn eentje naar Ikea gaan. De laatste keer was 4,5 jaar geleden, ik weet het nog als de dag van gisteren, maar dat is een ander verhaal. Met mijn geleende auto tufte ik vrolijk in de richting waarvan ik vermoedde dat daar de Ikea was, om uit te komen op de speciale parkeerplaatsen van het Amsterdam Tournament.
(we slaan een stukje over waardoor mijn rijleraar heel trots zou zijn op mijn straatjekeercapaciteiten)
Geen enkele andere gek wilde met dit weer in het Zweedse meubelwalhalla vertoeven, op wat kleffe stelletjes na. Groot voordeel: vanwege etenstijd geen rennende kinderen. Mijn plan was perfect geslaagd.
1-0 voor Merel.
Bij de start kwam ik goed weg. Gewapend met een lijstje van alle artikelen die ik móest hebben, volgde ik de stickers met pijlen op de grond, maakte ik scherpe bochten en liet ik me zakken in de afdaling. En passant maakte ik notities, als een echte professional. Hoewel ik het peloton al snel op grote achterstand had gewinkeld, duurde het een uur voordat ik in het magazijn aankwam, mij vergewissend van punten voor het tussenklassement.
Alsof het een moderne triatlon betrof, begon vervolgens het sjouwen. Lang leve de handzame gewichten in de sportschool! De artikelen die ik wilde aanschaffen waren lomp, zwaar en lang. Eén van de lange blokken viel uit het rek bijkans op mijn ontblote teen. De bijna-amputatie ten spijt keek ik vooral of niemand dit gezien had (één man, maar die was kaal). Tegelijkertijd maakten mijn hersens overuren, omdat ik moeite had wijs te worden uit de nummers, kleurcodes en Zweedse naamgevingen in de jungle die het magazijn heette. Jøngle.
De slotfase was aangebroken en het ging erom spannen. Natuurlijk was mijn kar te vol! Extra handicap! Ik probeerde nog te redden wat er te redden viel, maar het was te laat! Eén artikel (de kapstok) gleed vlak voor de finish de kar af, de grond op. Hoongelach viel mij ten deel, de piepjonge kassier van de kassa naast de mijne lachte in zijn vuistje. Gelukkig was ik maar gefocust op één ding, en kort erna passeerde ik luid juichend de finishlijn.
2-0 voor Merel.
Jaha, dat ging goed!
Dan. De auto. Kijk - ik weet wel dat mannen altijd denken dat hun auto groter is dan hij daadwerkelijk is, maar nou ja, ik dus ook. Ik keek naar mijn volle kar, ik keek naar de auto, die ik ineens een auto'tje zou noemen, een pietepeuterig speledingetje. De toeschouwers van de wedstrijd, die deden alsof ze hun eigen auto aan het inladen waren (ha ha alsof ik daar intrap!), keken gespannen toe of het mij zou lukken. Ik keek zelf ook gespannen toe, want ik was buiten mijzelf getreden. Helpen was overduidelijk verboden, want niemand schoot te hulp! De enorm zware, lompe kast vooral was met geen mogelijkheid in beweging te krijgen. Laat staan een speelgoedauto in!
Vol verbazing zagen de toeschouwers, die gratis van de wedstrijd mochten genieten, bleek achteraf, dat het bezwete meisje alle spullen in de auto kreeg! Ze kon er nog net zelf bij. Met op de passagiersstoel naast haar een deel van haar nieuwe vriend Benno.
3-0 voor Merel.
Opgewekt reed ik met de bolide nu huiswaarts, mijzelf complimenterend over mijn capaciteiten. Euforie alom! Niets, maar dan ook niets hielp mij eraan herinneren dat ik op drie hoog woonde. Tot ik thuiskwam en zag dat ik op drie hoog woonde.
Ik keek nog eens naar de spullen in de auto. En ik keek nog eens naar boven. En ik bedacht me dat de glazenwasser echt al in eeuwen niet meer geweest is!
Natuurlijk had ik hulp kunnen vragen. Ik ben niet achterlijk, noch van sociale vaardigheden gespeend. Maar iets in mij zei dat ik dit helemaal alleen moest doen. Dat iets mag nu ter plekke afsterven! Toen ik het grootste pakket in anderhalf uur halverwege de eerste trap had weten te manoeuvreren, balancerend op een klein randje traptrede, door mijn knieën buigend, mijn gewicht eronder zettend, mijn handen tot bijna bloedens toe het gevaarte vastklemmend, wetend dat ik niet meer terugkon, wist ik dat ik nooit, maar dan ook nooit meer dergelijke stompzinnige dingen moest doen.
Zo kwam ik aan de enorme blauwe plekken op mijn arm, die er majesteus indrukwekkend uitzien en waardoor iedereen denkt dat ik een man heb.
Goed zo Merel! En al die mannen maar denken dat we ze nodig hebben. Ha!
Trouwens, is het je weleens opgevallen dat vrouwen met het inladen van auto's een veel praktischer inzicht hebben? Er past altijd véél meer in dan zij denken (en jij ook eerst dacht).
Veel plezier met Benno! ;-)
Julia B. - Maandag 06 Augustus '07 - 23:53
Hahahaha, ik lig in een dök! Wat een lök stök, zäg.
By the way: volgens mij is jøngle Noors en jöngle Zweeds. Nou ja, bij jou dan.
Marcel - Dinsdag 07 Augustus '07 - 00:15
Tis wel een omweg om de stoerheid te verbanne, meisjelief. Stoerheid is nl., met permissie, stieregeil.
PF - Dinsdag 07 Augustus '07 - 00:46
Ik krijg plotsklaps weemoed naar vervlogen tijden.
"4-0 voor De Merel!"
CasaSpider () (URL) - Dinsdag 07 Augustus '07 - 02:31
Geweldig. En alles is toch boven gekomen of is het 4-1 geworden?
wat een rare puntentelling... ; )
alleen naar de ikea kàn nog, maar voor het sjouwen kun je gewoon zo'n ikea-mannetje charteren en voor het thuis sjouwen een buur-mannetje ?
of ik ben lui en het is te lang geleden dat ik vrijgezel was ; )
Is dat andere verhaal eigenlijk ook ergens te lezen?
Marcel - Dinsdag 07 Augustus '07 - 11:57
Geen idee, Marcel, ik ben vergeten wat ik allemaal wel niet heb opgetekend. En over die o met het streepje: het duurde heeeeel lang voor ik die had gevonden en de ö is gewoon alt 148 dus dat was makkelijk geweest.
Merel - Dinsdag 07 Augustus '07 - 12:01
zo is maar weer eens bewezen dat elk nadeel z'n voordeel heb...
roosje - Dinsdag 07 Augustus '07 - 12:31
Haha, geweldig commentaar van deze wedstrijd. Gefeliciteerd met je overwinning!
Marloes () (URL) - Dinsdag 07 Augustus '07 - 12:56
Geweldig verhaal!
Ontlurkt zonder verzoek, ik moest wel!
Lautje - Dinsdag 07 Augustus '07 - 13:10
Zeedse balletjes helpen heel goed tegen blauwe plekken, heb ik gehoord...
Anne - Dinsdag 07 Augustus '07 - 14:47
Wat een superverhaal! Het droge comment van anneke vind ik nog lachwekkender!
Anne, je bedoelt zeker kutballen? (spreek uit: sjutballeuh)
Merel - Dinsdag 07 Augustus '07 - 14:59
de ikea is een vreemde plek; gister stond een stel in de parkeergarage een kast in elkaar te schroeven (met elektrische boor) voor ze deze in de auto probeerde te krijgen....we hebben ons de hele terugreis zitten af te vragen wat hier de logica van was....
iris - Dinsdag 07 Augustus '07 - 15:39
Hééél herkenbaar. Prachtig stukje. Maarre...ik zou ook altijd een mannetje charteren. Die kale man bijvoorbeeld. Vaak hebben kale mannen veel spierballen ter compensatie.
karin - Dinsdag 07 Augustus '07 - 16:13
Wat een geweldig stuk Merel! Moest erg lachen om die passage over de kale man en over het iets dat ter plekke mag afsterven!
PS ik heb fantastica aan mijn moeder uitgeleend en ze was erg onder de indruk van het feit dat jij hem persoonlijk hebt gesigneerd! ("En waar ken je die merel dan van?")
EstherVuysters () (URL) - Dinsdag 07 Augustus '07 - 16:13
Herkenbaar stukje en nu moet het nog in elkaar...
Marianne - Dinsdag 07 Augustus '07 - 19:10
Hilarious!!
Gata - Dinsdag 07 Augustus '07 - 22:08
@EstherVuysters: ja, waar ken jij die Merel van dan?
Heel herkenbaar allemaal ja. Als u mij nu even wilt verexcuseren, ik moet mijn Libelle van deze week even uitlezen.
Thorvald () - Woensdag 08 Augustus '07 - 09:53
Grappig, heel herkenbaar inderdaad! ik heb twee weken geleden net zo'n soort ikea -actie gedaan, alleen ik was minder stoer dan jij, ik heb net zolang gezeurd tot twee vrienden mij hielpen met het loodzware pak naar drie hoog te tillen.... en nu staat het nog steeds onuitgepakt in de doos...
roos - Woensdag 08 Augustus '07 - 12:31
ok, even samenvatten. Je bent gaan winkelen in de ikea, hebt daar allemaal spullen gekocht die binnen twee jaar spontaan uit elkaar zullen vallen omdat de cruciale moertjes ontbreken, daarbij heb je je ernstig bezeerd en je hebt dus geen man. Klinkt mij in de oren als 0-4 voor de Ikea, maar goed, dat ben ik dan weer. Zal je altijd zien.
ivo victoria () (URL) - Woensdag 08 Augustus '07 - 18:35
Wat een løl dan, die Benno, dat-ie niet even helpt. (en waarom is alt 148 eigenlijk makkelijker dan alt 0248?)