Woensdag 12 Sep '07: Van die dingen die je misschien niet zou moeten opschrijven
Ik liep bijkans tegen hem op, toen ik, nog licht verdoofd door een te korte nacht, de lift uit kwam gestommeld.
"Hallo!", zei ik.
Ik keek even om me heen. Ik bevond mij op mijn nieuwe werkplek.
De man groette me terug.
Ik vroeg me af waar ik hem nou ook alweer van kende.
Ik passeerde de balie, de wc's, het kopieerapparaat, de keuken, het eiland van de onderhoudsmensen, het eiland van de project managers, het raam met het mooiste uitzicht, de scheve kunst aan de muur, het grappige vergaderhok, en toen wist ik het.
Het was mijn nieuwe collega.
Ai.
Later die dag fietste ik door de stad op weg naar huis.
Ik zag een vrouw die ik zeker tien jaar niet had gezien. Ze zag er tien jaar ouder uit, haar ogen veel dieper verzonken in een veel rimpeliger huid.
Meteen wist ik wie ze was. Ik wist zelfs haar naam nog.
Een collega van toen, met wie ik slechts een paar keer samenwerkte.
Reacties:
Waarom zou je dit niet moeten opschrijven? Sommige mensen maken nu eenmaal meer indruk dan anderen.
David - Woensdag 12 September '07 - 10:36
Op de stoep voor de supermarkt kwam ik hen tegen: Remco en hoe heet ze ook alweer.
Zij is heel, heel, heel hoog zwanger. Maar hoe heet ze ook alweer?
Mijn telefoon gaat; "Waar ben je? Wat ben je aan het doen?", vraagt de andere kant van de lijn.
...
Eén ding was duidelijk; ik kon niet antwoorden met: "Ik sta hier te kletsen met Remco en 'hoe heet je ook alweer?' "
Ik zei: "Ik sta hier te kijken naar een hele grote buik, en bel je zo terug."
Terrebel (URL) - Donderdag 13 September '07 - 10:59
Dat is herkenbaar. Ik kan vaak de mensen ook niet herkennen als ze in een andere omgeving opduiken. Ik kwam mijn sportleraar bijvoorbeeld tegen met een vrouw aan zijn arm in de supermarkt en hij groette. 'Wie is het, wie is het,' dacht ik koortsachtig. 'Ik ben X!' zei de man. 'Ooo,' zei ik toen. 'Ik herkende je niet met kleren aan...'
Ik weet nog hoe zijn vrouw toen keek.
karin - Donderdag 13 September '07 - 16:32
Zij had indruk gemaakt en hij (nog) niet..wie weet komt dat nog.
OT; Ik had vandaag je boek in de bus (Ze zijn hier niet zo vlot)! Ik neem hem straks mee naar bed (dat wou je vast niet weten) om een stukje te lezen. Hij ziet er fleurig uit, hij is lekker dik en hij ruikt lekker. Ik zou vet trots wezen als ik zo'n boek geschreven had! En dan heb ik het nog niet eens gelezen. Dank je wel voor de leuke tekst erin!
Syndroom van Wernicke en Korsakow.
Code 292.83 in Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, 4th Edition.
Leuker kan ik het niet maken.....