Pinksteren staat dit jaar in het teken van de uitstorting van een andere heilige geest. Die van Charlotte.
Het is namelijk een wonder, dat zij na bijna anderhalf jaar zeuren (van mijn kant, maar van de kanten van zovelen) eindelijk weer aan het loggen is geslagen.
Ik had haar nog niet uit mijn RSS gegooid, omdat ik nog steeds geen flauw idee heb wat ik daarmee moet. Ik ben er wel nog af en toe langsgesurfd (want hoe favorieten werken weet ik wel :P ) maar de update had ik gemist.
Tof, weer een blog erbij! Eigenlijk moet ik het mijne ook weer eens bijwerken, maar jaaaaa lezen bij anderen is toch ook fijn.